Category Archives: maandoverzicht

mei is voorbij (ik denk dat ik dichter word)

Hallo lieve mensen, hoe gaat het met jullie? Met mij gaat het goed. Vooral omdat ik een hele leuke maand achter de rug heb. Maar dat lezen jullie in de rest van deze blogpost.

Hoewel … in principe kun je deze blog ook wel overslaan en in plaats daarvan gewoon voor jezelf invullen wat ik de afgelopen tijd heb uitgespookt. Het is namelijk min of meer hetzelfde als altijd: werken, bodypumpen, wensen dat ik een man in een jurk was en ‘iets met Parijs’:

Laten we dan maar beginnen met dat ‘iets’ met Parijs

Ik wilde eigenlijk schrijven: In het eerste weekend van mei gingen we naar Parijs. OMG, het voelt echt alsof het al veel langer geleden is! Tijd is zo raar! Maar toen keek ik in mijn agenda, en toen zag ik dat we in het weekend van 18 mei naar Parijs zijn geweest. Dat is niet eens bijna het eerste weekend van mei.

(Ik heb dat de laatste jaren steeds, dat ik denk dat alles al heel lang geleden is, terwijl het dan pas echt gisteren gebeurde. Of vorige week. Je zou denken dat dat positief is, want dat betekent dat de tijd langzamer gaat, maar toch vind ik het nog steeds echt raar dat het al juni is).

Maar goed. Parijs dus. Ik ging erheen met mijn vader, moeder, broertje, zusje en Tim (‘mijn Tim’ ja, als je deze zin grammaticaal correct leest) vanwege het 30-jarige huwelijk van mijn ouders. En het was heel leuk. We hadden een appartement in de Marais. Dat was ideaal, want we zaten superdicht bij Centre Pompidou en we konden naar de Notre-Dame lopen!!! Ik wilde eigenlijk de Notre-Dame achterstevoren beklimmen in de hoop dat mijn knieproblemen dan over zouden zijn, maar dat kwam er niet van. Heb wel weer lekker dit doodenge nummer gezongen, dus het bezoek was toch een succes.

 

Wat we verder gedaan hebben? Vooral veel gelopen. Beetje door Jardin du Luxembourg, beetje rondom mijn oude huis (Boulevard de l’Hopital lag er net zo bij als ik ‘m had achtergelaten), beetje door Belleville, beetje door het 11e arrondissement waar Tim en ik altijd een hotel nemen. Je kent het wel.

Leuk detail: de laatste keer dat ik in Parijs was was drie jaar geleden, en toen waren er dus echt twee vegan restaurants of zo. Maar nu BARSTTE het van die dingen. Zo leuk om te zien! We hebben nog even een taartje gegeten en macarons gehaald bij VG Patisserie (zat vlakbij ‘ons’ hotel!!! (waar we nu dus niet inzaten)) en pizza bij Hank Vegan Pizza (vlakbij ‘ons’ appartement!!! (waar we nu dus wel inzaten)). De zoetigheden waren heerlijk, over de stukjes pizza heb ik gemengde gevoelens. Eentje was heel lekker, eentje vond ik best vies (maar dat kan komen doordat er nepricotta op zat en ik heb ricotta altijd ranzig gevonden) (nu vraag je je af: waarom neem je dan ricotta? Nou, dat was omdat ze ze niet zoveel keuze hadden, en pizza met aardappel leek me ook niks).

 


Ik heb trouwens besloten dat ik een huis in Parijs moet hebben, zodat ik daar de helft van de tijd kan wonen. Weet nog niet precies hoe ik dit aan ga pakken, maar zodra ik een plan heb, zijn jullie de eersten die het horen.

… verder …

… heb ik met naailes een soort kaftan gemaakt. Eentje met lekker wijde mouwen. Hij is nog steeds niet helemaal af, maar ik vond het wel echt bizar leuk om te zien dat ik van stukjes stof iets heb gemaakt dat er gewoon is. (Hij staat ook oprecht leuk)

… heb ik niet zoveel gebodypumpt als ik zou willen, vanwege drukte maar ook omdat ik last kreeg van mijn rechterarm (echt, daar word je toch moe van). Maar ik ben nu weer een soort van back on track.

… ging ik voor het eerst in mijn leven naar de sauna. Ik ging met mijn vriendinnen, die vaker gaan en die dus precies weten hoe dat moest met dat voetenbad en ijsbad en alles (niet dat ze het ook echt deden, maar … ze wisten het wel.) Vond het wel lachen. Vooral die opgieting, dat je met z’n allen in zo’n bloedhete hut zit en dat er dan iemand met een natte handdoek in je gezicht slaat. #genieten

… heb ik eigenlijk niet meer gedaan aan voguen. Ik kon het zo slecht dat ik er echt stress van kreeg. Wat een reden kan zijn om het juist wel te doen, maar ja, er zijn genoeg dingen waar ik óók stress van krijg die ik moeiijker kan omzeilen.

… ben ik naar Queens werq the world geweest en ik werd er weer heel gelukkig van. Door Violet Chachki wil ik nu op burlesque dansen maar ik weet niet of ik het doe want ik denk niet dat het me ooit gaat lukken om half zo fabulous te worden als zij. (Dat is ook weer een stressfactor)

… ben ik met Tim naar Todrick Hall geweest. En hij was ZO goed en leuk en aaajhfvdsgs. Ik was van tevoren een casual bewonderaar maar nu ben ik veranderd in een heuse hysterische fangirl. Mijn lievelingsnummers: Changed my mind, Dem Beats en Boys wear pink (hoewel ik roze trouwens de lelijkste kleur vind die er bestaat) (hoewel ik dan wel weer drie roze broeken heb) (het leven zit vol verrassingen).

kreeg ik mijn bril! Ik heb hem nog niet heel veel opgehad, maar bij concerten is hij vooral echt superhandig.

… had ik veel rijles, en het was leuk en het gaat best goed en ik kan er heel veel over vertellen, maar dat bewaar ik wel voor een andere blog.

Zonaanbidders zoeken de hoogte op #paris #belleville #toureiffel

Een bericht gedeeld door Lisa ☕ (@vijfkoffiegraag) op

Nog maar ff een Parijs-fotootje om de tekst te breken 

Juni

De maand juni wordt geweldig. Maar echt. Vooral omdat ik EINDELIJK naar Indochine ga ! ! ! ! !

Na drie jaar lopen janken omdat ik zo’n beetje hun enige concert in Nederland in 30 jaar heb moeten missen (alle Fransen hadden de kaartjes opgekocht) (dit is geen grap), ga ik ze dan toch eindelijk live zien. In Nancy, samen met mijn vader (ik vind het dus extreem grappig als iets of iemand Nancy heet, omdat ik alleen maar moet denken aan het nummer Nancy Boy). Ik heb er zooooooooooo veel zin in. Ik hoop wel echt dat ze Un jour dans notre vie gaan spelen want da’s m’n lievelings. En 3eme sexe want die zing ik altijd bij karaoke. (Daar zit trouwens niet echt een filosofie achter, behalve dat het me het makkelijkste Indochine-nummer lijkt).

De week daarna ga ik naar Down the rabbit hole, waar ik ook veel zin in heb. Heb van het weekend nog maar weer even geoefend met het opvouwen van mijn quechua-tent, en ik kan het nog steeds.

Oh ja en ik ga Eels live zien!!!!!!!!!!!

Verder heb ik crimineel veel rijlessen (wel zelf zo gepland toch), wil ik veel sporten, en natuurlijk ook gewoon werken.

Ten slotte moet ik in juni maar weer veel gaan schrijven, want om een huis te kunnen betalen in Parijs red ik het niet met een copywriterssalaris. Ik zal dus toch echt de nieuwe J.K. Rowling moeten worden. En dat schiet momenteel nog niet echt op. (Hoewel ……….. Harry Potter was zelf ook 11 keer afgewezen voordat iemand het uit wilde geven) (trek zelf je conclusies).

5 Comments

Filed under maandoverzicht

dit deed ik wel/niet in april

Ja ik weet het, inmiddels is het al bijna juni, de thermometer staat op standje vakantie in Spanje en de schoolagenda’s voor volgend jaar liggen inmiddels ook alweer in de winkel (serieus, wat BEZIELT mensen?) en ik kom hier nog met mijn maandoverzicht van april. Dat is echt schandalig.

In my defense: het was de afgelopen tijd geen weer om te bloggen. Het was weer om op een picknickkleed in het Vondelpark te zitten. Of om zelfgemaakte gemberlimonade te drinken op het balkon. Of om urenlang naar een vrij tafeltje op een terras te zoeken en vervolgens maar genoegen te nemen met een plekje in de schaduw, waar het dan eigenlijk nét weer niet warm genoeg voor was.

Dat ik nu ALSNOG een blog schrijf in plaats van me in te smeren met zonnebrand en eropuit te gaan, bewijst maar weer hoe toegewijd/knettergek ik ben.

Dus dit was mijn april:

Baby’s First Rijles

Jawel jongens, ik lieg heus niet alleen maar in mijn blogs: ik ben écht begonnen met rijles! Inmiddels heb ik er twee lessen opzitten, en leuk dat ik het vind. Maar echt. Rijles is mijn favoriete nieuwe hobby (nog meer dan bodypump). Ik dacht dat ik niet durfde en had dus speciaal een leraar voor mensjes met rijangst uitgezocht, maar tot nu toe vind ik het helemaal niet eng. Dat kan komen doordat ik a) een leraar heb voor mensjes met rijangst of b) nog helemaal niet de parkeerplaats af ben geweest, maar goed, we zullen het zien.

—————————mijn knieën & ik

Wat deze maand wel anders was dan vorige maand: ik heb niet zo heel veel gesport. Begin april hield ik even een pumppauze, omdat mijn kniepijn significant erger werd. Hierdoor kreeg ik weer pijn in mijn hart (bij wijze van spreken dan hè). Het leven is ook echt alleen maar lijden.

Toen heb ik een knoop doorgehakt: ik ging weer naar de huisarts. Dit keer met de nadrukkelijke mededeling om me door te verwijzen naar de sportarts. En zo kwam ik bij een orthopeed terecht, die na 10 minuten al besloot dat er maar eens foto’s gemaakt moeten worden van mijn knieën. Na drie jaar werd dat weleens tijd. Ik kon wel janken. (Zowel van verdriet als geluk.) Vorige week ben ik de foto’s gaan maken, we zullen zien of daar iets is uitgekomen.

(Intussen ben ik trouwens wel weer begonnen met sporten, want toen ik het niet deed ebde de pijn weg. Ik doe de squats bij bodypump gewoon extreem halfslachtig. Mijn armen train ik ter compensatie extra hard, waardoor ik er binnen no time  ongetwijfeld uit zal zien als een wandelende never skip leg day-meme.)

Verder …

… at ik met Julia salades die we niet op kregen bij Vers (ze waren wel extreem lekker)

… omdat ik binnenkort toch écht verkeersborden op de snelweg zal moeten lezen, heb ik in april ook – voor het allereerst in mijn leven – maar eens een bezoekje gebracht aan de opticien. En nu heb ik dus een bril, omg omg. (Jullie hebben hier nog een blog  over + foto’s van tegoed, no worries)

… keek ik Love seizoen 3 uit. Het was bitterzoet, want aan de ene kant was het een GEWELDIG seizoen (vooral vanwege Bertie), maar aan de andere kant vind ik het heel jammer dat dit het laatste seizoen is, maar weer aan de andere kant ben ik ook blij dat dit het laatste seizoen is, want ik ben ook wel een beetje klaar met die domme ruzies tussen Gus en Mickey. Wat een kinderachtige mensen zijn dat zeg.

… keek ik eindelijk weer een paar afleveringen van Girls. Ben nu bij het laatste seizoen en dat vind ik NIET leuk. (Even tussendoor, ben ik de enige die had gewild dat de show verder ging met alleen Marnie en Shoshanna? Ik word heel moe van Hannah en Jessa maar naar M&S kan ik voor eeuwig kijken)

… keek ik RuPaul’s Drag Race seizoen 10 verder. Ik durf het bijna niet toe te geven, maar ik geloof dat ik inmiddels #teamaquaria ben. Zij is 3975x zo leuk als ik had verwacht zelfs al kan ik haar niet aan omdat ze 21 is en toch al 988 keer zo knap/stijlvol/succesvol als ik. BRB ff janken.

… ging ik naar The Twisted Circus! En het was prachtig. Ik ben zo blij dat ik Shea Coulée in het echt heb gezien. En hoe. Ze deed Cocky in haar eentje! Ik heb meer Shea Coulée in m’n leven nodig! En Violet was net zoals altijd weer compleet betoverend. Ik haat Violet/ik wou dat ik Violet was. En Chad Michaels was Cher. Ik luister sindsdien niets anders meer dan Woman’s World.

… maakte ik ein-de-lijk mijn tote bag af bij naailes. Ik heb er in totaal 6 uur aan gewerkt, maar dan heb je ook wat. (Ik zou er een foto van willen maken, maar … nee. Dat is het niet waard.)

… releasde mijn vriendin Tessa met haar band Lilith hun nieuwe EP en ik kan het niet aan hoe cool ik dat vind. Ik wil ook in een band. Helaas ben ik toondoof. (Dat verklaart ook mijn muzieksmaak.) De nummers van de EP zijn trouwens serieus goed (het is punk, maar dan catchy) (zo catchy dat ik ze al twee weken niet uit m’n hoofd krijg) en ze staan gewoon op Spotify!

… kwam ik erachter dat mijn absolute lievelingsdragqueen/algemene idool Alaska Thunderfuck 5000 naar Nederland komt voor een s o l o s h o w ! ! ! Kwam ik erachter ja, want dit was dus gewoon al sinds BEGIN MAART bekend en ik wist van niets. Z. z. tragisch. Dus ik met trillende handen een kaartje kopen. Al moet ik zeggen dat ik niet kan rusten en achteruit kan zitten, want eigenlijk wil ik dus een meet and greet-ticket. Iets wat ik normaal nooit doe want ik vind het gênant om geld te betalen om iemand te ontmoeten, maar goed, als ik de kans krijg om in de buurt van de linkerteen van Alaska te komen, dan zet ik al mijn principes overboord. (Alleen de meet and greet-tickets waren uitverkocht. Dus ik houd ticketswap in de gaten als een roofvogel.)

… las ik Een klein leven van Hanya Yanagihara uit. Ik vond het niet echt een goed boek (zou er eigenlijk wel een review over willen schrijven want er was ZO VEEL MIS MEE) maar toch heeft het me keihard laten ugly-cryen. Ben er nog steeds een beetje in de war door.

… besloot ik dat ik naar Down the rabbit hole ging! Meer omdat ik zin had om naar een festival te gaan dan om een bepaalde artiest (en komen wel bands die ik wel leuk vind, maar niet echt iets dat ik echt helemaal het einde vind). Dus als jullie nog tips hebben om te zien daar, laat maar weten.

… gingen Anne-Fleur en ik naar A&J Bakery in Utrecht en bestelden we ongeveer het hele menu (en ja we kregen alles op) (ja alles is vegan daar!)

*M*e*i*

Mei wordt echt leuk want ik ga naar PARIJS! En naar Queens werq the world. (Echt ik ga failliet aan die drag queens echt irritant). En nog veeel meer denk ik maar nu heb ik geen zin meer om te typen want mijn zonnebrandcrème roept!

15 Comments

Filed under maandoverzicht

maart: wie ben ik in hemelsnaam

The old Lisa can’t come to the phone, she is … busy. Nee maar echt jongens, ik herken mezelf de laatste tijd niet meer terug. Ik doe ineens allemaal dingen die niet schrijven, werken of trollen op paleo-Facebookpagina’s zijn. En daar ga ik jullie over vertellen in 3, 2, 1 …

… even heeeel snel nog een keer over bodypump

Dat ik tegenwoordig Iemand Die Sport ben, is jullie bekend. Ik zal hier daarom vandaag niet te veel over uitweiden. Ik vermoei de mensen om me heen immers al genoeg met mijn geblaat over m’n gains en m’n macro’s en m’n eiwitpoeder en zo.

Maar oké, oké, één klein voortgangsupdate’tje dan: sinds een paar weken pump ik nog maar 1x per week in plaats van 2x. De andere keer volg ik een klasje dat lijkt op bodypump, maar dan met zwaardere gewichten en minder herhalingen. Dat doe ik eigenlijk vooral omdat de bodypumplessen in het weekend zo druk zijn dat je de kans loopt om per ongeluk iemand de hersens in te slaan met een barbell, maar het is ook gewoon goed om je spieren op verschillende manieren te belasten.

Moet wel zeggen dat het me zwaar valt om nog maar 1x per week te mogen pumpen want ik vind bodypump helemaal ‘t einde. Ik hoor jullie al zeggen, “nou Lisa, je kan toch wel 3x per week sporten,” maar ik probeer een beetje rustig aan te doen met m’n knieën. Na iedere les heb ik namelijk nét wat meer last dan de vorige keer. Ja, echt ontzettend balen. (Ik kijk het nog even aan, en anders ga ik toch maar naar een sportarts of zo)

Hashtag ‘hightea like a fitgirl’ met Julia

World’s worst voguer

Vorige week ging ik voor het eerst voguen. Voor wie geen idee heeft wat dat is: vogue is een dansstijl die is ontstaan in de jaren ’70 in de New Yorkse zwarte en latino gay community (hier een stukje uit Paris is Burning met meer uitleg – de hele documentaire staat trouwens op Netflix en die moet je eigenlijk wel een soort van verplicht kijken).

Voguen is iets wat ik al heel lang wilde doen (sorry als ik nu klink als Vanessa Hudgens), maar ik wist niet dat er plekken in Nederland waren waar mensen dat ook daadwerkelijk deden. (Ik ben niet echt bekend met de hedendaagse partyscène – ik heb het te druk met paleo-Facebookpagina’s trollen.) Eigenlijk kwam ik er onlangs bij toeval achter dat je gewoon voguelessen kan volgen in Amsterdam.

Dus vorige week stond ik in m’n sportlegging klaar voor een lesje vogue femme voor beginners. En eh … dat ging HEEL slecht. Maar echt. Ik heb totaal geen danservaring en kon de pasjes niet onthouden, ging de hele tijd uit de maat en stampte ook nog eens als een olifant door die ruimte als ik probeerde te doen alsof ik over een catwalk liep. En doordat het zo slecht ging, werd ik steeds stijver en droeviger en slechter.

Natuurlijk was het mijn eerste les, natuurlijk had ik niet verwacht dat ik een prijs voor Talent Van Het Decennium zou winnen, maar ik had ook niet verwacht dat het zo ontzettend hopeloos zou voelen. Ik wilde niets liever dan als een slak in mijn huisje kruipen (en dan met huis en al door de grond zakken).

Goeie reden om binnenkort weer te gaan.

– – – – – – – – – – – – – – – – naailes – – – – – – – – – – – – – – – – 

Leren naaien is ook iets wat ik al 500 jaar wil, maar ook hierbij kwam ik er niet op om gewoon zeg maar, ‘naailes Amsterdam’ te googelen en te gáán. Tot vorige week. Wat een daadkracht mensen, ik snap ook niet waar ik het ineens vandaan haal.

Omdat ik nog nooit een naaimachine van dichtbij had gezien, begon ik mijn eerste les met een simpel tasje, een totebag. Nou ja, simpel … ik vond het nog knap ingewikkeld. Er zijn behoorlijk veel stappen nodig om zo’n basic dingetje in elkaar te zetten. Bovendien zit zo’n naaimachine een stuk ingewikkelder in elkaar dan je zou denken. (Maar het ging me een stuk beter af dan voguen, dat wel.)

Ik ga in ieder geval nog wel een paar lessen volgen. Ik wil namelijk heel graag mijn eigen kleren kunnen maken. Denk wel dat ik ongeveer 70 uur bezig zal zijn met één jasje, maar dat houdt me weer van de straat, laten we maar zeggen.

Verder …

Een nieuwe vriendin

… heb ik voor de nationale vrijwilligersdag voor het eerst in mijn leven struiken gesnoeid, op het terrein waar Tims zus woont. Dat was een wonderbaarlijk verslavend klusje, ik kon gewoon niet stoppen met bijpunten. En ik heb de veegmachine bediend om alle met aarde bedekte paden schoon te maken. Dat was leuk, behalve toen ik hem verkeerd had ingesteld en allemaal mest in mijn eigen gezicht veegde.

… ging ik met Laura naar een housewarming van onze niet-bloggende blogvriendin Rosa. Dat was tevens een slaapfeest, want Rosa woont tegenwoordig in MIDDELBURG. Ja, probeer vanuit daar maar eens ‘s avonds nog thuis te komen. Maar het is wel een leuke stad. Niet dat we er veel van hadden gezien, want hoewel Laura en ik extra vroeg kwamen om het centrum te ontdekken, hadden we het zo koud dat we net zo lang in een café onderdoken tot we bij Rosa naar binnen mochten. En daar was had leuk (vooral omdat ik mijn jarenlange droom om Earth Girls Are Easy te kijken eindelijk verwezenlijkte).

… ging ik voor Internationale Vrouwendag naar een soort krakersfeest in Leiden, en van de week naar de Amsterdamse Nacht van de filosofie. Nu klink ik heel geëngageerd & geïnteresseerd, maar eigenlijk ging ik vooral naar dat feest in Leiden omdat een vriendin daar optrad met haar band, en naar de nacht van de filosofie omdat een vriend van mij daar verkleed stond als David Hume (maar het was allebei vet leuk).

… moest ik 974 keer bijna huilen om RuPaul’s Drag Race All Stars 3. Ik wil niet spoileren wat er allemaal gebeurde, dus nu ga ik maar gewoon allemaal kreten neerzetten die je alleen begrijpt als je het hebt gezien: Oh oh oh, arme Kennedy waarom heb je mijn hart gebroken? Ooh-la-la-la-la-la-la c’est bon, c’est bon! Aaaaaaaaaaaaarghhhhhh voor Shangela. (Arme Trixie)

… begon RPDR season 10! En ik vind het geweldig. Ik hou van Yuhua Hamasaka. Maar ik ben ook nog steeds voor Miz Cracker en The Vixen. En toch ook voor Monét X Change. Dit wordt gewoon de top 4, oké? (Al ben ik nog steeds boos dat Monique Heart de eerste aflevering niet had gewonnen want die had echt de beste outfit) (Aquaria bezorgt me trouwens een heuse crisis want HOE kun je al zo cool zijn op je 21ste??? Ik durfde op die leeftijd nog niet eens naar het postkantoor te bellen???)

… heb ik exact 0 afleveringen van Girls gezien. Gênant.

… ben ik begonnen aan seizoen 3 van Love! Love Love!

… gingen Tim en ik The end of the fucking world kijken, maar toen kwamen we er ineens achter dat we hier veel te oud voor waren.

… heb ik The Post-Birthday World van Lionel Shriver gelezen, zodat jullie het niet hoeven doen. Want jezus, wat een dik boek was dat, en zó goed was hij nou ook weer niet. (Het waren eigenlijk twee boeken: 1 over hoe het leven van de hoofdpersoon zou verlopen als ze vreemdging, en 1 over wat er zou gebeuren als ze niet vreemd zou gaan.) Het was best interessant, maar op een gegeven moment ben je er klaar mee. (Ben verder wel fan van Lionel Shriver, We need to talk about Kevin is een van mijn lievelingsboeken ooit en Big Brother is ook heel goed)

… lees ik nu Een klein leven van Hanya Yanagihara. (I know, ben echt de laatste ter wereld die aan dit boek begint, maar beter laat dan nooit.)

April

Ga ik weer Shea Coulée zien (omg) bij The Twisted Circus! En Violet Chachki nog een keertje, en nog wat andere drag queens van RPDR, en Amanda Lepore (!). Z. z. z. veel zin in. Diezelfde zaterdag ga ik bowlen met mijn schoonfamilie, wat wel echt een ramp gaat worden, want ik ben ongeveer net zo goed in bowlen als in voguen. Maar bowlen is minder gênant, want nadat je een bal in de goot hebt gegooid mag je namelijk gewoon weer gaan zitten.

En verder ga ik hopelijk een beetje genieten van het mooie weer want daar is het nu weleens tijd voor.

 

14 Comments

Filed under maandoverzicht

korte maand, lange blog (dit was februari)

Als mensen mij vragen wat ik de stomste maand vind (niet dat ze dat ooit doen), zeg ik altijd: februari. Niet dat ik februari echt stom vind. Het is meer dat ik alle andere maanden gewoon nog leuker vind.  Vanaf maart is het lente en is iedereen blij, dan wordt het zomer en is het soms een soort van warm, dan komt de herfst en is alles mooi, in november is het al bijna Kerstmis, in december is het echt Kerstmis, en januari is altijd zo’n lekker nieuw begin. Dus ja, dan blijft februari over.

Maar deze februari was voor mij persoonlijk behoorlijk spannend, en wel hierom:

******mijn nieuwe baan*****

Er is natuurlijk maar één vraag die jullie de afgelopen maand heeft beziggehouden: Komt Lisa Wel Door Haar Proeftijd Heen? Op 1 februari begon ik namelijk met mijn nieuwe baan na twee maanden werkloos zijn. Het korte antwoord is: ja, ik heb nog steeds een baan! Het lange antwoord is: ja, ik heb nog steeds een baan! En ik heb het nog naar mijn zin ook!

Zoals jullie je misschien wel niet herinneren, ben ik nu werkzaam als content creator, wat betekent dat ik … content creëer. Veel nieuwsbrieven, vooral, en webpagina’s, dat soort dingen (geen filmpjes of zo – afgezien het ludieke filmpje dat ik samen met drie andere nieuwe collega’s moest maken. Dat was trouwens voor een interne wedstrijd, een ander groepje met nieuwe mensen had óók een filmpje gemaakt (ik werk bij een erg groot bedrijf, dus je bent nooit in je eentje nieuw) en mijn ons groepje h e e f t g e w o n n e n ! (het was een groepsopdracht, maar ik heb het script geschreven én de boel gemonteerd dus het voelt wel een beetje als mijn overwinning. Ach ja, ik was de enige content creator in de groep, dan krijg je dat)).

#fitgirlleven

In januari was ik begonnen met pilates, in februari ben ik er alweer mee gestopt. Jaren geleden heb ik eens ergens een pilatesles gevolgd waarbij ik zo werd afgebeuld dat ik dacht dat mijn spieren nooit meer de oude zouden worden, maar op de yogaschool waar ik dit keer pilates deed was het allemaal nogal … soft? Het was heus niet zo dat er geen moment in die les zat waarbij ik dacht ‘shit, het wordt nu wel te zwaar voor mij’, maar die waren schaars, en meestal lag ik me een beetje op die mat te vervelen. Kijk, ik vind niet dat je bij sport heel erg moet lijden, maar een beetje afzien hoort er toch wel bij.

Dus exit pilates, op naar een activiteit die mij zowel lichamelijk als geestelijk wél tot waanzin zou drijven. Dat werd dus bodypump. Voor wie het niet kent: bij bodypump train je met lichte gewichten, maar wel met heel veel bewegingen, en snel ook, zodat je aan het einde van de les alsnog je armen het liefst wilt amputeren.

Ik heb nu vijf lessen gehad en LEUK dat het is, jongens. Je doet bij bodypump altijd drie maanden lang dezelfde oefeningen op dezelfde muziek, en hoewel die liedjes die ze draaien allemaal liedjes zijn die me agressief zouden maken als ik ze in da club zou horen, vind ik ze bij bodypump geweldig.

Na de les voel ik me erg vrolijk en vol energie, in een mate die ik zelfs bij hardlopen nooit ervaren heb. Ik zou bij wijze van spreken na het sporten de badkamer kunnen boenen, zo gelukkig voel ik me. Alleen jammer dat ik na het bodypumpen m’n armen niet meer kan bewegen, dus dat moet ik helaas toch weer aan me voorbij laten gaan.

(Of bodypump wel goed is voor mijn verrotte knieën™? Daar is de jury nog niet over uit. Het is in ieder geval minder slecht dat hardlopen)

Verder …

… heb ik eindelijk gekart! Het was doodeng. Serieus. Ik was zó bang dat ik bijna gewoon niet wilde gaan. Ik ben in totaal ook vier keer blijven haken in een bocht, moest die 16-jarige jongen die daar werkte weer met gevaar voor eigen leven over die baan rennen om mij weer op weg te helpen. Echt gênant. Mijn vriendinnen haalden me ook steeds in enzo. Maar toen ik er eenmaal achter kwam dat je niet direct een whiplash kreeg als je ergens tegenaan knalde, was het best leuk!

… heb ik na vorige maand nog meer bakavonturen beleefd: ik maakte best wel vieze gezonde cacao-blueberrycakejes! (Protip: als je ze in stukjes snijdt en door de sojayoghurt doet, is het best wel te doen.) En ik maakte een best wel prima ongezonde chocoladetaart! Ik voel me net een echte huisvrouw. (Voornamelijk omdat ik deze maand ook twee wasmanden heb gekocht, en een balkonplant.)

… at ik ein-de-lijk voor het eerst bij Meatless District, en het was LEKKER! Echt een aanrader, zelfs al moest ik er helemaal voor op een half kapotte fiets naar Amsterdam-West fietsen, gingen mijn vriendinnen praten over de Olympische Spelen (serieus wie boeit dat wat???) en moest ik die fiets vervolgens in Amsterdam-West achterlaten omdat hij toen écht kapot was. (Inmiddels is hij weer gerepareerd hoor, no worries, het was geen wegwerpfiets)

… interviewde Julia  me voor Books & Bubbles over mijn favoriete boeken (wat al snel een slecht idee bleek, aangezien ik op iedere vraag ‘Harry Potter’ antwoordde – ik ben extreem benieuwd wat ze ervan gaat maken) (en ook een beetje nerveus al ik eerlijk ben).

… ben ik weer lekker drag queen minded geweest deze maand, want Rupaul’s Drag Race All Stars 3 is bezig en oh boy, het is errug! (Wie de aflevering van afgelopen donderdag heeft gezien en dus al alle spoilers kent moet even dit filmpje kijken, ik lachte me kapot) Hoewel ik hem niet zo goed vind als All Stars 2 (om vele redenen), denk ik er toch ongeveer 24/7 aan. Hoewel ik nu ook wel veel aan season 10 al aan het denken ben want de cast ziet er zooo vet uit. Ik ben nu al voor Miz Cracker (die ik stiekem al kende van haar stukjes op Slate) en The Vixen (die ik stiekem al kende van haar stukje in een nummer van mijn S9-lievelings Shea Coulée).

… en ging ik ook naar Sasha Velour! Ik ben niet de grootste Sasha Velour-fan die er is (ik bedoel, ik vind haar superleuk, maar ik heb het gevoel dat andere mensen haar superleuker vinden), maar goed, als er een Rugirl naar Amsterdam komt kan ik moeilijk níet gaan. Dat is logisch.

… heb ik slechts twee afleveringen van Girls gekeken. Gaat echt helemaal de verkeerde kant op.

… kocht ik kaarten voor Indochine in juni. Ja lieve lezers, het is waar: IK GA INDOCHINE ZIEN! EINDELIJK! En nee, ze komen niet naar Nederland: mijn vader en ik gaan naar Nancy! Dit is 100% te danken aan mijn normaal-niet-naar-Indochine-luisterende vader die het zo zielig voor mij vond dat ik twee jaar geleden hun concert in Amsterdam ben misgelopen (en het daar nog steeds op wekelijkse basis over heb) en dus voorstelde om samen te gaan. Dus nu gaan we naar Indochine in Frankrijk. Zoveel zin in.

Maart

In maart ga ik weer lekker werken, en lekker bodypumpen, en lekker RPDR kijken, en lekker afspreken met vrienden, en als ik tijd over heb, hoop ik nog een lekkere taart te bakken, maar ik kan niet garanderen dat dat een succes gaat worden.

9 Comments

Filed under maandoverzicht

januari: allemaal nieuwe dingen

Ja, ik weet het. Eigenlijk was ik gestopt met maandoverzichten. Maar ik ben zo inconsequent als de pest. Dat houdt het leven spannend, zeggen ze. Dit wil ik niet bevestigen, maar ook niet ontkennen, dus lees maar gewoon rustig verder:

~W~E~R~K~

Op 2 januari had ik een sollicitatiegesprek voor een baan als content creator. (Jup, ik dacht, laten we het jaar maar meteen goed beginnen – de WW is immers ook niet alles.)

Het was niet mijn eerste sollicitatiegesprek – eind 2017 had ik er ook een paar – maar wel de eerste die van beide kanten zodanig beviel dat er nog een proefopdracht kwam, en nog een tweede gesprek. Zenuwachtig dat ik was mensen, niet normaal. Maar het ging goed, en ik kreeg de baan! Per 1 februari. Zoals jullie wel weten, is het inmiddels al lang 1 februari geweest en heb ik dus ook al gewerkt, maar daar mag ik van mezelf niets over vertellen, want dat hoort in het februari-overzicht (ik ben me toch een potje militant, echt hinderlijk).

Groningen

Toen ik hoorde dat ik werk had, wilde ik eigenlijk meteen op vakantie, maar ja, in je eentje op vakantie gaan is ook niet iets waar je hoofd altijd naar staat. Dus bedacht ik dat ik best wel ‘een paar dagen’ weg kon gaan met Tim. Vanwege logistieke redenen werd dit één nachtje, dus moesten we een bestemming uitzoeken die niet al te ver was. We kozen voor Groningen en leuk dat het was! Net Amsterdam, maar dan kleiner en zonder al die vervelende toeristen (afgezien Tim & ik dan).

Ik kan me voorstellen dat het superleuk is om daar te studeren, het was echt een soort studentenluilekkerland. En het belangrijkste: je kon op heel veel plekken vegan eten. We hebben uiteindelijk gedineerd in De Oude Gasfabriek, wat wel echt een aanrader is, ik heb er heerlijke tempeh-saté gegeten (ze hebben daar op zich ook vlees, maar het is erg vegan-minded).

Jarig

Op 16 januari werd 27. Kunnen jullie het geloven? Ik niet. Omdat ik dus niet hoefde te werken, ging ik ‘s ochtends taart eten met Tessa, ‘s middags floaten (daarover later meer) en ‘s avonds uit eten bij Mr. and Mrs. Watson met Tim (en het was ZO LEKKER, ik snap ECHT niet hoe ze die brie kunnen namaken). En oh ja, daarna keken we nog The Name of The Rose. (Love die film 4ever)

Ondanks mijn hoogbejaarde leeftijd, heb ik mijn verjaardag voor mijn familie gevierd bij mijn ouders thuis, zodat ik het gewoon ouderwets samen met m’n zusje kon doen (die is drie dagen na mij jarig) en ik al die Rotterdammers niet helemaal naar Amsterdam hoefde te laten komen. (Maar toch voelt het een beetje fout, mijn verjaardag bij m’n ouders laten vieren terwijl ik toch al echt Oud ben. Hoe doen jullie dat eigenlijk?).

Voor mijn vrienden wilde ik dit jaar geen feestje geven. Ik vind dat altijd wel heel leuk, maar ik word er tegelijkertijd erg zenuwachtig van en dat kon ik er dit jaar niet bijhebben (ik was al nerveus genoeg over werk zoeken). Ik wilde wel ‘een activiteit’ gaan doen met drie vriendinnen, ‘zoiets als karten’, maar dan niet karten. Ik bedoel, ik ben toch geen puisterige jongen van 12 op een schoolfeestje/pafferige man van 34 op een vrijgezellenfeest?!? Echter kon ik geen ‘activiteit zoals karten’ verzinnen die betaalbaar was, en stiekem, heel stiekem, heb ik altijd al willen kijken of ik het kan. Dus toen besloten we (lees: besloot ik, want het was wel mijn verjaardag) er maar gewoon voor te gaan. Helaas viel het feest in het water omdat ik ziek was (~nou ja dan hebben we dat ook maar gehad voor deze winter!!!~), maar volgende maand gaan we in de herkansing.

—————————————————————Nieuwe dingen

Hoewel ik dus niet ging karten, deed ik deze maand wel allemaal andere dingen die ik nog nooit eerder had gedaan. Zoals …

… floaten, dus. Je weet wel, dat je in zo’n soort ei met zout water gaat liggen en dat het dan helemaal donker wordt en dat je je dan zogenaamd moet ontspannen. Nou, dat lukte niet echt, maar ik vond het toch wel leuk om mee te maken. (Voor wie denkt: wie doet er nou zoiets? Ik ben gek op zout, en ook nog claustrofiel, plus, ik had gewoon zin om iets te doen wat ik nog nooit gedaan had.) Ik zal er later wel eens een uitgebreidere blog over schrijven, want het was best … interessant.

… bananenbrood bakken. Ik weet het, iedereen en z’n PVV-stemmende oudtante heeft in 2016 al tienduizend bananenbroden gebakken, maar ik had dat dus nog nooit gedaan. Sterker nog: ik heb denk ik in mijn hele leven in totaal twee taarten uit een pakje en vijf porties zandkoekjes gebakken, en sinds ik veganist ben, heb ik het al helemaal niet meer geprobeerd. Bakken is typisch iets dat me altijd ‘wel leuk’ leek, maar nooit leuk genoeg om er ook echt mijn kostbare tijd aan te besteden. Alleen, zoals jullie weten, was ik werkloos, en werd mijn tijd ineens heel wat minder kostbaar. En ik vond het zo tof dat ik het nu heb besloten dat ik Iemand Die Bakt gaat worden. Je weet wel, zo’n chick die altijd een stukje verse appeltaart kan aanbieden als er onverwacht vrienden langskomen, en d’r eigen gezonde osawacake meeneemt naar kantoor. Omg, zin in.

… me aangemeld voor proeflessen bij een yogaschool. WHUT, hoor ik jullie denken, WHUT, LISA, JIJ HAATTE YOGA TOCH MET HEEL JE HART OMDAT YOGA EEN SOORT VAN JE KNIEËN VERPESTTE? En ja, dat is wel zo. Maar ik wilde wel graag pilates doen, omdat dat zo’n beetje de enige sport is waarbij je je knieën nauwelijks belast (althans, dat denk ik dan), en om een of andere reden kan dat alleen bij yogascholen. Dus ja. Tot nu toe vind ik het heel leuk, en lijkt het inderdaad niet heel slecht voor mijn knieën te zijn. (En eerlijk is eerlijk: ik heb ook maar meteen een proeflesje yoga gevolgd. Want ondanks mijn geklaag vind ik yoga gewoon heel erg leuk.)

… karaoke gezongen. Dat is een nog ergere OMG dan al het bovenstaande bij elkaar, want ik ben zelfgediagnosticeerd toondoof en ook nog eens vet verlegen. Maar afgelopen dinsdag (de dag voor mijn laatste werkloze dag) bevond ik me, een beetje door eigen schuld, in een karaokebar samen met iemand die héél goed kan zingen en die avond ook 3496 liedjes heeft gedaan, en ook al had ik haar verzekerd dat ik een totale zangramp ben, wilde ik nou ook weer niet zo’n muts zijn die niet mee durft te doen. Dus eh … deed ik het maar gewoon. Met wisselend succes. Laten we zeggen: Karma Chameleon is verschrikkelijk moeilijk, Onderweg (je weet wel, hetisallangverledentiijjjjjjjd) is daarentegen best te doen en ga nooit een loodzwaar musicalliedje over actuele maatschappelijke problemen zingen, hoe mooi je het liedje ook vindt. Dat is alles wat ik erover kwijt wil. (Maar even serieus, het was superleuk, ik heb zo’n grote adrenealinekick gekregen dat ik er bijna een week later nog steeds op teer.)

Op foodfotografie moet ik nog ff oefenen

Verder …

  • Begon RuPaul’s Drag Race All Stars 3! En ik vind het geweldig. Ik ben, uiteraard, #teamshangela, maar ik ben ook wel voor Thorgy en Bebe en Trixie. En ik ben echt heel blij voor Aja en Ben dat ze het zo goed deden in de eerste aflevering. Met andere woorden: ik ben voor iedereen behalve voor die vervelende overrated Milk. (Maar vooral voor Shangela. Ik ben al voor Shangela sinds de eerste aflevering van RPDR die ik ooit heb gezien, de eerste van seizoen 2. De aflevering waarin ze er meteen uit ging, inderdaad.)

  • Probeerde ik alle seizoenen van Girls te kijken voordat ik weer met werken moest beginnen. Ik had namelijk de hele box gekregen voor kerst (ben volgens mij de enige ter wereld die dat nog serieus kijkt, maar goed) en omdat de afleveringen vrij kort zijn dacht ik dat het me wel moest lukken, maar ik ben gewoon geen echte bingewatcher.
  • Keek ik met Tim voor het eerst in jaren weer een paar afleveringen van Black Mirror. LOVE IT. Mijn lievelingsaflevering is Shut up and dance. Dit is zoooooooo erg. Zooooooooooo erg. (Black History Museum trouwens ook, van beide afleveringen werd ik echt niet goed).
  • Luisterde ik eindelijk eens iets dat ik nog niet al 3946 jaar luisterde: ik heb de eerste week van januari het album van The Struts grijs-gespotified. Het is écht een heel leuk album. Maar na een week kende ik hem wel uit mijn hoofd (het is niet echt een heel erg ingewikkeld album)
  • Daarna ben ik gewoon weer verder gegaan met 24/7 Indochine luisteren. (Ik ben een karikatuur van mezelf)

Februari

Nou, afgelopen donderdag ben ik dus begonnen met mijn nieuwe werk, daarover volgende maand meer. (Tim zegt dat hij zich bijna niet voor kan stellen dat ik aan het werk ben, haha, ik ook niet – toen ik nog fulltime werkte was het concept ‘thuis zijn’ echt superexotisch, nu is het … standaard?). En ik ga dus karten. Ook allemaal nieuwe dingen, dus.

7 Comments

Filed under maandoverzicht