Category Archives: maandoverzicht

juli: het was de schuld van de hitte

Maandoverzichten zijn echt de meest luie (‘luiste’ moet ik eigenlijk zeggen, maar dat ziet eruit alsof het niet klopt) vorm van bloggen die er bestaat. Je hoeft niets te verzinnen (want alles is echt gebeurd), je hoeft geen coherent verhaal te schrijven (want het leven is immers ook verwarrend & willekeurig) en je hoeft niet eens ergens een mening over te hebben (voor of tegen de bioindustrie, voor over tegen Jamie Li).

En toch jongens …………. kost het me grote moeite om dit te schrijven. Omdat het zo warm is, dacht ik eerst. Mijn hersenen moeten gesmolten zijn. Het is klaar met mijn blogcarrière. Misschien zelfs wel met mijn hele leven, want met gesmolten hersenen kun je niet zo veel. Maar toen ik er wat beter over nadacht, realiseerde ik dat het probleem eerder ligt bij het feit dat ik in juli helemaal niets heb uitgevoerd. Althans, niks in de categorie ‘leuk om te vertellen op je blog’. Het was namelijk veel te heet om iets anders te doen dan volslagen apathisch op de bank hangen en door je Instagram-timeline te scrollen.

Is het toch nog de schuld van de hitte.

Maar goed, op een of andere mysterieuze wijze heb ik toch een woordje of 500 over mijn onbeduidende bestaan kunnen typen. Lees het vooral. Of ga lekker een Aperol Spritz drinken op je balkon. Van mij mag je.

In juli …

… was ik op Down The Rabbit Hole, maar daar kan ik het niet meer over hebben, want dat heb ik al gedaan. Moest er een week van bijkomen.

… ging ik met mijn zusje naar mijn tante en oom en neef (en nicht, maar die was er niet) om te zwemmen in hun privézwembad. Wat wel hoognodig was met die temperaturen van 35 graden. Behalve dus dat het uitgerekend die dag maar 23 graden was en het waaide en regende en onweerde en alles. Dus toen hebben we maar binnen gezeten en 30 seconds (= mijn ultieme lievelingsspel) gespeeld. En dat was eigenlijk misschien wel nog leuker dan zwemmen. (De volgende dag was het trouwens wel weer gewoon 35 graden, zul je altijd zien…)

… ging ik maar liefst 2 keer karaoke doen, waaronder een keer met vriendinnen van de middelbare school, die toen ineens allebei HEEL goed konden zingen. Stond ik daar met m’n papegaaiengekraai. Was wel weer heel leuk verder.

Bewijs dat ik karaoke (en highlighter) ZEER serieus neem. #hetwaseenlastigetekstoké

Een bericht gedeeld door Lisa ☕ (@vijfkoffiegraag) op

… keken Tim en ik het nieuwe seizoen van Glow en het was weer geweldig. Moest bijna huilen toen we het seizoen uit hadden. Maar goed, ik moet al bijna huilen als ik denk aan hoe leuk het zou zijn om een hond te hebben. En ik wil niet eens een hond.

… herlas ik twee van mijn lievelingsboeken aller tijden, The secret diary of Adrian Mole (aged 13 3/4) en Bridget Jones’s Diary. Ik wil jullie bij dezen heel nadrukkelijk vragen om vooral de eerste titel ook eens open te slaan. Ik heb meer mensen in mijn leven nodig met wie ik hierover kan praten.

… ben ik begonnen bij fysio nummer 4. Heb nog geen idee of het werkt.

… dwaalde ik met Julia door de bossen van Naarden (want dat doe je als je met Julia bent). Ze had een schrijvershuisje gehuurd in de bossen, wat echt totaal niet jaloersmakend was. Naarden is zoooo mooi jongens. Wil bijna verhuizen.

De bosgeesten & ik

… had ik weer een miljoen rijlessen. Het gaat op zich wel de goede kant op, denk ik, maar ik baal dat ik niet al wat beter ben. Ik heb nu iets van 26 lessen gehad. Per keer rijd ik 1,5 uur, dus ik heb al 39 rij-uren achter de rug. Op de website van het CBR las ik dat het gemiddelde lesuren voor het examen 38 is. Daar zit ik dus al over, en mijn examen is nog lang niet in zicht. HUILEN. Ik weet heus wel dat ik me niet met anderen moet vergelijken, maar ik vind autorijden echt heel leuk, en dan is het frustrerend dat ik er ook niet ‘goed’ in ben (plus, na iedere les ben ik weer een stuk armer. Wat heb ik eigenlijk aan aanbiedingen kopen bij de AH als ik er in anderhalf uur mijn weekbudget aan boodschappen doorheen jaag?)*. Maar goed, mijn leraar zegt dat het in Amsterdam altijd langer duurt voordat je je rijbewijs hebt, omdat rijden hier een stuk moeilijker is dan in, laten we zeggen, Naarden. Daar hou ik me maar aan vast.

In augustus …

… ga ik een paar dagen met mijn ouders en zusje naar vrienden in Cornwall. En ik ga mijn idool Alaska Thunderfuck 5000 voor het eerst live zien, OMG OMG OMG. Allebei z. veel zin in. Oh ja, en ik ga ook mijn theorie-examen doen. Minder zin in. Duim voor me.

*Mochten jullie heel gechoqueerd zijn over hoe hoog/laag dit weekbudget is: ik lul maar wat. Heb echt geen idee hoe veel ik uitgeef aan boodschappen. (Daarom ben ik dus nog steeds niet rijk)

4 Comments

Filed under maandoverzicht

waarom juni zo geslaagd was

indochine nancy

 

Ik weet het, ik weet het, ik hóór het je denken: maar Lisa, juni duurt toch nog zeker drie dagen? Normaal plaats je je maandoverzicht toch altijd pas als de maand erop alweer bijna voorbij is?

En ja, je hebt gelijk, ik ben veel te vroeg en zeker voor mijn doen. Maar daar heb ik goede redenen voor: 1) ik heb wel weer genoeg meegemaakt voor deze maand 2) ik zit vanaf morgen het hele weekend op Down the rabbit hole en 3) ik heb vorige week ook al niets geschreven, dus ik wil niet nóg een week niets van me laten horen,

Dus daarom zit ik hier nu als een bezetene te typen, hijgend omdat ik net terug ben van het winkelcentrum om nog de laatste festivalbenodigdheden in te slaan, in een kamer die eruitziet alsof er een bom is ontploft (waarom is inpakken eigenlijk altijd zo’n rommelig proces?). Ondertussen stress ik ‘m een beetje omdat ik nog heel veel moet pakken en me ineens afvraag of ik nog wel grondzeil in huis heb, maar ik Moet en Zal een blogpost online krijgen, anders kan ik net zo goed niet bestaan.

En dan zeggen ze dat bloggen leuk is.

Belangrijk nieuws over mijn verrotte knieën (!!!)

Goed, genoeg gejankt over dat ik het zo druk heb, ik heb goed nieuws: IK WEET EINDELIJK WAT ER MET MIJN KNIEËN AAN DE HAND IS!

Na drie jaar in het duister tasten (“Ja knieën zijn raar en doen vaak pijn, ik weet het ook niet maar doe maar gewoon een paar squats dat helpt vast” – alle fysio’s die ik ooit heb ontmoet) (ok ik chargeer ze deden hun best), kwam de sportarts eindelijk met het verlossende woord: mijn bovenbeen en knieschijf sluiten niet helemaal lekker op elkaar aan, omdat ik te veel ruimte heb in mijn skelet. En dat doet pijn. En dat verklaart trouwens ook waarom ik zo instabiel ben als de pest (alleen fysiek, mijn geestelijke instabiliteit is een ander verhaal). Maar het levert geen langetermijnschade op.

Oh jongens, jullie hadden bij dat onderzoek moeten zijn. Het was zo grappig. Inmiddels hadden namelijk al drie fysio’s, twee huisartsen, een podotherapeut en een zooltjesmevrouw me uitgebreid onderzocht. Dan gingen ze een beetje aan mijn benen trekken en duwen, knijpen, je kent het wel. En maar vragen: “Doet dit pijn? En dit? En als ik dit doe, doet dat pijn?” Mijn antwoord was altijd nee. Niets dat zij deden, triggerde iets. Daarom konden ze niks vinden.

Nou deze vrouw had me binnen twintig minuten ZOVEEL pijn gedaan dat de tranen me in de ogen schoten. Maar echt. Ik ging kapot. En daarna moest ik bijna huilen omdat ik zo gelukkig was dat er eindelijk iets pijn deed.

Minder leuk aan deze kersverse diagnose is dat de klachten niet zo goed te behandelen zijn en vaak ook helemaal niet over gaan. Maar we gaan ons best doen (we = ik en fysio nummer 4). Maar nu we weten wat het probleem is, hebben we eindelijk iets om naartoe te werken #zinin.

—Indochine—

En ander hoogtepunt van juni was dat ik ein-de-lijk Indochine live zag! Dat wil ik al jaren, maar het kwam er nooit van, omdat ze nooit in Nederland spelen. En het zou er nog steeds niet van gekomen zijn als mijn vader niet had aangeboden om met me mee te gaan naar een concert in Frankrijk. (Niet omdat hij er ook fan van is – want dat is niemand die ik ken, snik – maar gewoon, om zijn oudste dochter gelukkig te maken)

Trouwens, met ‘concert in Frankrijk’ bedoel ik: stadionconcert voor 20.000 man. Laat dat eens goed tot je doordringen: 20.000 man. Dat was een heftige ervaring. Het was ZO druk, echt niet normaal, wegen waren afgezet, overal liepen militairen met herdershonden, en je stond een half uur in de rij om binnen te komen, wat zeg ik, je stond een half uur in de rij om naar de wc te kunnen.

En ja, tóch hadden we een goede plek: deels omdat heel veel anderen ervoor kozen om op de tribunes te gaan zitten, en deels omdat Fransen gewoon klein zijn en we dus makkelijk over de mensen voor ons heen keken. Ik denk dat ik ga emigreren.

Het concert was natuurlijk geweldig. Ik bedoel … het begon pas om 22.00, maar dan heb je ook wat. Vuurwerk bijvoorbeeld, en ballonnen en confetti (ok niet ecofabulous dit) en gewoon 2,5 uur Indochine! Hun oeuvre omspant bijna 4 decennia, dus ja, dan ben je wel even bezig. Maar ze speelden veel, en goed, en het was echt zo vet om na een jaar of zes al die nummers eens live te horen. Ik ben een zeer gelukkig mens.

Het was trouwens sowieso een leuk weekend, want we waren zaterdagmiddag aangekomen en gingen toen nog even Nancy in, waar ik hetzelfde vegan chocolade-ijsje at als vorige maand in Parijs (lang leve ketens), en zondagochtend, voordat we naar huis gingen, hebben we weer lekker de toerist uitgehangen. Het is een hele leuke stad, heel mooi, wel een stuk kleiner dan Parijs, maar wel met echt vette architectuur, zeker als van van art nouveau houdt.

Verder... 

… ging ik naar Alyssa Edwards in NYX. Ik zeg altijd maar zo: een maand lang geen internationaal bekende drag queens gezien, is een maand niet geleefd.

… ging ik wel steady met rijles. Althans, dat denk ik (ik heb vandaag wel voor het allereerst de motor laten afslaan dus dat was wel een dieptepuntje). Ik vind het nog steeds heel leuk. Behalve omkeren en parkeren en alle andere dingen waarbij je nauwkeurig moet sturen. Daar heb ik niet zoveel mee. Ik ben meer van grove bochten snel thuis.

… ben ik exact 0 keer naar naailes geweest, waardoor mijn kaftan van vorige maand nog steeds niet af is. Vind het aan de ene kant wel jammer, maar aan de andere kant, ik had het gewoon echt te druk met concerten en feestjes (ok 1 feestje) en koffie drinken en ja het moet ook geen moetje worden (see what I did there)

… ging ik naar een soort in memoriam-programma voor Renate Dorrestein, maar ik weet niet echt wat ik daarvan vond. En nu lees ik weer een boek van haar want je moet toch wat.

… keken Tim en ik She’s gotta have it (de serie, niet de film, maar ik wil de film nu ook zien want de serie was heel leuk!)

Juli

1 juli is aanstaande zondag, dan ben ik dus op DTRH. Verder heb ik nog niet zoveel gepland, behalve weer een heleboel rijlessen en Superball. Wel handig, want ik vermoed dat ik na drie dagen festivallen (wat ik al jaren niet meer gedaan heb) he-le-maal gesloopt ben, en tot augustus nodig heb om daarvan bij te komen. Wens me sterkte (ook met inpakken).

13 Comments

Filed under maandoverzicht

mei is voorbij (ik denk dat ik dichter word)

Hallo lieve mensen, hoe gaat het met jullie? Met mij gaat het goed. Vooral omdat ik een hele leuke maand achter de rug heb. Maar dat lezen jullie in de rest van deze blogpost.

Hoewel … in principe kun je deze blog ook wel overslaan en in plaats daarvan gewoon voor jezelf invullen wat ik de afgelopen tijd heb uitgespookt. Het is namelijk min of meer hetzelfde als altijd: werken, bodypumpen, wensen dat ik een man in een jurk was en ‘iets met Parijs’:

Laten we dan maar beginnen met dat ‘iets’ met Parijs

Ik wilde eigenlijk schrijven: In het eerste weekend van mei gingen we naar Parijs. OMG, het voelt echt alsof het al veel langer geleden is! Tijd is zo raar! Maar toen keek ik in mijn agenda, en toen zag ik dat we in het weekend van 18 mei naar Parijs zijn geweest. Dat is niet eens bijna het eerste weekend van mei.

(Ik heb dat de laatste jaren steeds, dat ik denk dat alles al heel lang geleden is, terwijl het dan pas echt gisteren gebeurde. Of vorige week. Je zou denken dat dat positief is, want dat betekent dat de tijd langzamer gaat, maar toch vind ik het nog steeds echt raar dat het al juni is).

Maar goed. Parijs dus. Ik ging erheen met mijn vader, moeder, broertje, zusje en Tim (‘mijn Tim’ ja, als je deze zin grammaticaal correct leest) vanwege het 30-jarige huwelijk van mijn ouders. En het was heel leuk. We hadden een appartement in de Marais. Dat was ideaal, want we zaten superdicht bij Centre Pompidou en we konden naar de Notre-Dame lopen!!! Ik wilde eigenlijk de Notre-Dame achterstevoren beklimmen in de hoop dat mijn knieproblemen dan over zouden zijn, maar dat kwam er niet van. Heb wel weer lekker dit doodenge nummer gezongen, dus het bezoek was toch een succes.

 

Wat we verder gedaan hebben? Vooral veel gelopen. Beetje door Jardin du Luxembourg, beetje rondom mijn oude huis (Boulevard de l’Hopital lag er net zo bij als ik ‘m had achtergelaten), beetje door Belleville, beetje door het 11e arrondissement waar Tim en ik altijd een hotel nemen. Je kent het wel.

Leuk detail: de laatste keer dat ik in Parijs was was drie jaar geleden, en toen waren er dus echt twee vegan restaurants of zo. Maar nu BARSTTE het van die dingen. Zo leuk om te zien! We hebben nog even een taartje gegeten en macarons gehaald bij VG Patisserie (zat vlakbij ‘ons’ hotel!!! (waar we nu dus niet inzaten)) en pizza bij Hank Vegan Pizza (vlakbij ‘ons’ appartement!!! (waar we nu dus wel inzaten)). De zoetigheden waren heerlijk, over de stukjes pizza heb ik gemengde gevoelens. Eentje was heel lekker, eentje vond ik best vies (maar dat kan komen doordat er nepricotta op zat en ik heb ricotta altijd ranzig gevonden) (nu vraag je je af: waarom neem je dan ricotta? Nou, dat was omdat ze ze niet zoveel keuze hadden, en pizza met aardappel leek me ook niks).

 


Ik heb trouwens besloten dat ik een huis in Parijs moet hebben, zodat ik daar de helft van de tijd kan wonen. Weet nog niet precies hoe ik dit aan ga pakken, maar zodra ik een plan heb, zijn jullie de eersten die het horen.

… verder …

… heb ik met naailes een soort kaftan gemaakt. Eentje met lekker wijde mouwen. Hij is nog steeds niet helemaal af, maar ik vond het wel echt bizar leuk om te zien dat ik van stukjes stof iets heb gemaakt dat er gewoon is. (Hij staat ook oprecht leuk)

… heb ik niet zoveel gebodypumpt als ik zou willen, vanwege drukte maar ook omdat ik last kreeg van mijn rechterarm (echt, daar word je toch moe van). Maar ik ben nu weer een soort van back on track.

… ging ik voor het eerst in mijn leven naar de sauna. Ik ging met mijn vriendinnen, die vaker gaan en die dus precies weten hoe dat moest met dat voetenbad en ijsbad en alles (niet dat ze het ook echt deden, maar … ze wisten het wel.) Vond het wel lachen. Vooral die opgieting, dat je met z’n allen in zo’n bloedhete hut zit en dat er dan iemand met een natte handdoek in je gezicht slaat. #genieten

… heb ik eigenlijk niet meer gedaan aan voguen. Ik kon het zo slecht dat ik er echt stress van kreeg. Wat een reden kan zijn om het juist wel te doen, maar ja, er zijn genoeg dingen waar ik óók stress van krijg die ik moeiijker kan omzeilen.

… ben ik naar Queens werq the world geweest en ik werd er weer heel gelukkig van. Door Violet Chachki wil ik nu op burlesque dansen maar ik weet niet of ik het doe want ik denk niet dat het me ooit gaat lukken om half zo fabulous te worden als zij. (Dat is ook weer een stressfactor)

… ben ik met Tim naar Todrick Hall geweest. En hij was ZO goed en leuk en aaajhfvdsgs. Ik was van tevoren een casual bewonderaar maar nu ben ik veranderd in een heuse hysterische fangirl. Mijn lievelingsnummers: Changed my mind, Dem Beats en Boys wear pink (hoewel ik roze trouwens de lelijkste kleur vind die er bestaat) (hoewel ik dan wel weer drie roze broeken heb) (het leven zit vol verrassingen).

kreeg ik mijn bril! Ik heb hem nog niet heel veel opgehad, maar bij concerten is hij vooral echt superhandig.

… had ik veel rijles, en het was leuk en het gaat best goed en ik kan er heel veel over vertellen, maar dat bewaar ik wel voor een andere blog.

Zonaanbidders zoeken de hoogte op #paris #belleville #toureiffel

Een bericht gedeeld door Lisa ☕ (@vijfkoffiegraag) op

Nog maar ff een Parijs-fotootje om de tekst te breken 

Juni

De maand juni wordt geweldig. Maar echt. Vooral omdat ik EINDELIJK naar Indochine ga ! ! ! ! !

Na drie jaar lopen janken omdat ik zo’n beetje hun enige concert in Nederland in 30 jaar heb moeten missen (alle Fransen hadden de kaartjes opgekocht) (dit is geen grap), ga ik ze dan toch eindelijk live zien. In Nancy, samen met mijn vader (ik vind het dus extreem grappig als iets of iemand Nancy heet, omdat ik alleen maar moet denken aan het nummer Nancy Boy). Ik heb er zooooooooooo veel zin in. Ik hoop wel echt dat ze Un jour dans notre vie gaan spelen want da’s m’n lievelings. En 3eme sexe want die zing ik altijd bij karaoke. (Daar zit trouwens niet echt een filosofie achter, behalve dat het me het makkelijkste Indochine-nummer lijkt).

De week daarna ga ik naar Down the rabbit hole, waar ik ook veel zin in heb. Heb van het weekend nog maar weer even geoefend met het opvouwen van mijn quechua-tent, en ik kan het nog steeds.

Oh ja en ik ga Eels live zien!!!!!!!!!!!

Verder heb ik crimineel veel rijlessen (wel zelf zo gepland toch), wil ik veel sporten, en natuurlijk ook gewoon werken.

Ten slotte moet ik in juni maar weer veel gaan schrijven, want om een huis te kunnen betalen in Parijs red ik het niet met een copywriterssalaris. Ik zal dus toch echt de nieuwe J.K. Rowling moeten worden. En dat schiet momenteel nog niet echt op. (Hoewel ……….. Harry Potter was zelf ook 11 keer afgewezen voordat iemand het uit wilde geven) (trek zelf je conclusies).

6 Comments

Filed under maandoverzicht

dit deed ik wel/niet in april

Ja ik weet het, inmiddels is het al bijna juni, de thermometer staat op standje vakantie in Spanje en de schoolagenda’s voor volgend jaar liggen inmiddels ook alweer in de winkel (serieus, wat BEZIELT mensen?) en ik kom hier nog met mijn maandoverzicht van april. Dat is echt schandalig.

In my defense: het was de afgelopen tijd geen weer om te bloggen. Het was weer om op een picknickkleed in het Vondelpark te zitten. Of om zelfgemaakte gemberlimonade te drinken op het balkon. Of om urenlang naar een vrij tafeltje op een terras te zoeken en vervolgens maar genoegen te nemen met een plekje in de schaduw, waar het dan eigenlijk nét weer niet warm genoeg voor was.

Dat ik nu ALSNOG een blog schrijf in plaats van me in te smeren met zonnebrand en eropuit te gaan, bewijst maar weer hoe toegewijd/knettergek ik ben.

Dus dit was mijn april:

Baby’s First Rijles

Jawel jongens, ik lieg heus niet alleen maar in mijn blogs: ik ben écht begonnen met rijles! Inmiddels heb ik er twee lessen opzitten, en leuk dat ik het vind. Maar echt. Rijles is mijn favoriete nieuwe hobby (nog meer dan bodypump). Ik dacht dat ik niet durfde en had dus speciaal een leraar voor mensjes met rijangst uitgezocht, maar tot nu toe vind ik het helemaal niet eng. Dat kan komen doordat ik a) een leraar heb voor mensjes met rijangst of b) nog helemaal niet de parkeerplaats af ben geweest, maar goed, we zullen het zien.

—————————mijn knieën & ik

Wat deze maand wel anders was dan vorige maand: ik heb niet zo heel veel gesport. Begin april hield ik even een pumppauze, omdat mijn kniepijn significant erger werd. Hierdoor kreeg ik weer pijn in mijn hart (bij wijze van spreken dan hè). Het leven is ook echt alleen maar lijden.

Toen heb ik een knoop doorgehakt: ik ging weer naar de huisarts. Dit keer met de nadrukkelijke mededeling om me door te verwijzen naar de sportarts. En zo kwam ik bij een orthopeed terecht, die na 10 minuten al besloot dat er maar eens foto’s gemaakt moeten worden van mijn knieën. Na drie jaar werd dat weleens tijd. Ik kon wel janken. (Zowel van verdriet als geluk.) Vorige week ben ik de foto’s gaan maken, we zullen zien of daar iets is uitgekomen.

(Intussen ben ik trouwens wel weer begonnen met sporten, want toen ik het niet deed ebde de pijn weg. Ik doe de squats bij bodypump gewoon extreem halfslachtig. Mijn armen train ik ter compensatie extra hard, waardoor ik er binnen no time  ongetwijfeld uit zal zien als een wandelende never skip leg day-meme.)

Verder …

… at ik met Julia salades die we niet op kregen bij Vers (ze waren wel extreem lekker)

… omdat ik binnenkort toch écht verkeersborden op de snelweg zal moeten lezen, heb ik in april ook – voor het allereerst in mijn leven – maar eens een bezoekje gebracht aan de opticien. En nu heb ik dus een bril, omg omg. (Jullie hebben hier nog een blog  over + foto’s van tegoed, no worries)

… keek ik Love seizoen 3 uit. Het was bitterzoet, want aan de ene kant was het een GEWELDIG seizoen (vooral vanwege Bertie), maar aan de andere kant vind ik het heel jammer dat dit het laatste seizoen is, maar weer aan de andere kant ben ik ook blij dat dit het laatste seizoen is, want ik ben ook wel een beetje klaar met die domme ruzies tussen Gus en Mickey. Wat een kinderachtige mensen zijn dat zeg.

… keek ik eindelijk weer een paar afleveringen van Girls. Ben nu bij het laatste seizoen en dat vind ik NIET leuk. (Even tussendoor, ben ik de enige die had gewild dat de show verder ging met alleen Marnie en Shoshanna? Ik word heel moe van Hannah en Jessa maar naar M&S kan ik voor eeuwig kijken)

… keek ik RuPaul’s Drag Race seizoen 10 verder. Ik durf het bijna niet toe te geven, maar ik geloof dat ik inmiddels #teamaquaria ben. Zij is 3975x zo leuk als ik had verwacht zelfs al kan ik haar niet aan omdat ze 21 is en toch al 988 keer zo knap/stijlvol/succesvol als ik. BRB ff janken.

… ging ik naar The Twisted Circus! En het was prachtig. Ik ben zo blij dat ik Shea Coulée in het echt heb gezien. En hoe. Ze deed Cocky in haar eentje! Ik heb meer Shea Coulée in m’n leven nodig! En Violet was net zoals altijd weer compleet betoverend. Ik haat Violet/ik wou dat ik Violet was. En Chad Michaels was Cher. Ik luister sindsdien niets anders meer dan Woman’s World.

… maakte ik ein-de-lijk mijn tote bag af bij naailes. Ik heb er in totaal 6 uur aan gewerkt, maar dan heb je ook wat. (Ik zou er een foto van willen maken, maar … nee. Dat is het niet waard.)

… releasde mijn vriendin Tessa met haar band Lilith hun nieuwe EP en ik kan het niet aan hoe cool ik dat vind. Ik wil ook in een band. Helaas ben ik toondoof. (Dat verklaart ook mijn muzieksmaak.) De nummers van de EP zijn trouwens serieus goed (het is punk, maar dan catchy) (zo catchy dat ik ze al twee weken niet uit m’n hoofd krijg) en ze staan gewoon op Spotify!

… kwam ik erachter dat mijn absolute lievelingsdragqueen/algemene idool Alaska Thunderfuck 5000 naar Nederland komt voor een s o l o s h o w ! ! ! Kwam ik erachter ja, want dit was dus gewoon al sinds BEGIN MAART bekend en ik wist van niets. Z. z. tragisch. Dus ik met trillende handen een kaartje kopen. Al moet ik zeggen dat ik niet kan rusten en achteruit kan zitten, want eigenlijk wil ik dus een meet and greet-ticket. Iets wat ik normaal nooit doe want ik vind het gênant om geld te betalen om iemand te ontmoeten, maar goed, als ik de kans krijg om in de buurt van de linkerteen van Alaska te komen, dan zet ik al mijn principes overboord. (Alleen de meet and greet-tickets waren uitverkocht. Dus ik houd ticketswap in de gaten als een roofvogel.)

… las ik Een klein leven van Hanya Yanagihara uit. Ik vond het niet echt een goed boek (zou er eigenlijk wel een review over willen schrijven want er was ZO VEEL MIS MEE) maar toch heeft het me keihard laten ugly-cryen. Ben er nog steeds een beetje in de war door.

… besloot ik dat ik naar Down the rabbit hole ging! Meer omdat ik zin had om naar een festival te gaan dan om een bepaalde artiest (en komen wel bands die ik wel leuk vind, maar niet echt iets dat ik echt helemaal het einde vind). Dus als jullie nog tips hebben om te zien daar, laat maar weten.

… gingen Anne-Fleur en ik naar A&J Bakery in Utrecht en bestelden we ongeveer het hele menu (en ja we kregen alles op) (ja alles is vegan daar!)

*M*e*i*

Mei wordt echt leuk want ik ga naar PARIJS! En naar Queens werq the world. (Echt ik ga failliet aan die drag queens echt irritant). En nog veeel meer denk ik maar nu heb ik geen zin meer om te typen want mijn zonnebrandcrème roept!

15 Comments

Filed under maandoverzicht

maart: wie ben ik in hemelsnaam

The old Lisa can’t come to the phone, she is … busy. Nee maar echt jongens, ik herken mezelf de laatste tijd niet meer terug. Ik doe ineens allemaal dingen die niet schrijven, werken of trollen op paleo-Facebookpagina’s zijn. En daar ga ik jullie over vertellen in 3, 2, 1 …

… even heeeel snel nog een keer over bodypump

Dat ik tegenwoordig Iemand Die Sport ben, is jullie bekend. Ik zal hier daarom vandaag niet te veel over uitweiden. Ik vermoei de mensen om me heen immers al genoeg met mijn geblaat over m’n gains en m’n macro’s en m’n eiwitpoeder en zo.

Maar oké, oké, één klein voortgangsupdate’tje dan: sinds een paar weken pump ik nog maar 1x per week in plaats van 2x. De andere keer volg ik een klasje dat lijkt op bodypump, maar dan met zwaardere gewichten en minder herhalingen. Dat doe ik eigenlijk vooral omdat de bodypumplessen in het weekend zo druk zijn dat je de kans loopt om per ongeluk iemand de hersens in te slaan met een barbell, maar het is ook gewoon goed om je spieren op verschillende manieren te belasten.

Moet wel zeggen dat het me zwaar valt om nog maar 1x per week te mogen pumpen want ik vind bodypump helemaal ‘t einde. Ik hoor jullie al zeggen, “nou Lisa, je kan toch wel 3x per week sporten,” maar ik probeer een beetje rustig aan te doen met m’n knieën. Na iedere les heb ik namelijk nét wat meer last dan de vorige keer. Ja, echt ontzettend balen. (Ik kijk het nog even aan, en anders ga ik toch maar naar een sportarts of zo)

Hashtag ‘hightea like a fitgirl’ met Julia

World’s worst voguer

Vorige week ging ik voor het eerst voguen. Voor wie geen idee heeft wat dat is: vogue is een dansstijl die is ontstaan in de jaren ’70 in de New Yorkse zwarte en latino gay community (hier een stukje uit Paris is Burning met meer uitleg – de hele documentaire staat trouwens op Netflix en die moet je eigenlijk wel een soort van verplicht kijken).

Voguen is iets wat ik al heel lang wilde doen (sorry als ik nu klink als Vanessa Hudgens), maar ik wist niet dat er plekken in Nederland waren waar mensen dat ook daadwerkelijk deden. (Ik ben niet echt bekend met de hedendaagse partyscène – ik heb het te druk met paleo-Facebookpagina’s trollen.) Eigenlijk kwam ik er onlangs bij toeval achter dat je gewoon voguelessen kan volgen in Amsterdam.

Dus vorige week stond ik in m’n sportlegging klaar voor een lesje vogue femme voor beginners. En eh … dat ging HEEL slecht. Maar echt. Ik heb totaal geen danservaring en kon de pasjes niet onthouden, ging de hele tijd uit de maat en stampte ook nog eens als een olifant door die ruimte als ik probeerde te doen alsof ik over een catwalk liep. En doordat het zo slecht ging, werd ik steeds stijver en droeviger en slechter.

Natuurlijk was het mijn eerste les, natuurlijk had ik niet verwacht dat ik een prijs voor Talent Van Het Decennium zou winnen, maar ik had ook niet verwacht dat het zo ontzettend hopeloos zou voelen. Ik wilde niets liever dan als een slak in mijn huisje kruipen (en dan met huis en al door de grond zakken).

Goeie reden om binnenkort weer te gaan.

– – – – – – – – – – – – – – – – naailes – – – – – – – – – – – – – – – – 

Leren naaien is ook iets wat ik al 500 jaar wil, maar ook hierbij kwam ik er niet op om gewoon zeg maar, ‘naailes Amsterdam’ te googelen en te gáán. Tot vorige week. Wat een daadkracht mensen, ik snap ook niet waar ik het ineens vandaan haal.

Omdat ik nog nooit een naaimachine van dichtbij had gezien, begon ik mijn eerste les met een simpel tasje, een totebag. Nou ja, simpel … ik vond het nog knap ingewikkeld. Er zijn behoorlijk veel stappen nodig om zo’n basic dingetje in elkaar te zetten. Bovendien zit zo’n naaimachine een stuk ingewikkelder in elkaar dan je zou denken. (Maar het ging me een stuk beter af dan voguen, dat wel.)

Ik ga in ieder geval nog wel een paar lessen volgen. Ik wil namelijk heel graag mijn eigen kleren kunnen maken. Denk wel dat ik ongeveer 70 uur bezig zal zijn met één jasje, maar dat houdt me weer van de straat, laten we maar zeggen.

Verder …

Een nieuwe vriendin

… heb ik voor de nationale vrijwilligersdag voor het eerst in mijn leven struiken gesnoeid, op het terrein waar Tims zus woont. Dat was een wonderbaarlijk verslavend klusje, ik kon gewoon niet stoppen met bijpunten. En ik heb de veegmachine bediend om alle met aarde bedekte paden schoon te maken. Dat was leuk, behalve toen ik hem verkeerd had ingesteld en allemaal mest in mijn eigen gezicht veegde.

… ging ik met Laura naar een housewarming van onze niet-bloggende blogvriendin Rosa. Dat was tevens een slaapfeest, want Rosa woont tegenwoordig in MIDDELBURG. Ja, probeer vanuit daar maar eens ‘s avonds nog thuis te komen. Maar het is wel een leuke stad. Niet dat we er veel van hadden gezien, want hoewel Laura en ik extra vroeg kwamen om het centrum te ontdekken, hadden we het zo koud dat we net zo lang in een café onderdoken tot we bij Rosa naar binnen mochten. En daar was had leuk (vooral omdat ik mijn jarenlange droom om Earth Girls Are Easy te kijken eindelijk verwezenlijkte).

… ging ik voor Internationale Vrouwendag naar een soort krakersfeest in Leiden, en van de week naar de Amsterdamse Nacht van de filosofie. Nu klink ik heel geëngageerd & geïnteresseerd, maar eigenlijk ging ik vooral naar dat feest in Leiden omdat een vriendin daar optrad met haar band, en naar de nacht van de filosofie omdat een vriend van mij daar verkleed stond als David Hume (maar het was allebei vet leuk).

… moest ik 974 keer bijna huilen om RuPaul’s Drag Race All Stars 3. Ik wil niet spoileren wat er allemaal gebeurde, dus nu ga ik maar gewoon allemaal kreten neerzetten die je alleen begrijpt als je het hebt gezien: Oh oh oh, arme Kennedy waarom heb je mijn hart gebroken? Ooh-la-la-la-la-la-la c’est bon, c’est bon! Aaaaaaaaaaaaarghhhhhh voor Shangela. (Arme Trixie)

… begon RPDR season 10! En ik vind het geweldig. Ik hou van Yuhua Hamasaka. Maar ik ben ook nog steeds voor Miz Cracker en The Vixen. En toch ook voor Monét X Change. Dit wordt gewoon de top 4, oké? (Al ben ik nog steeds boos dat Monique Heart de eerste aflevering niet had gewonnen want die had echt de beste outfit) (Aquaria bezorgt me trouwens een heuse crisis want HOE kun je al zo cool zijn op je 21ste??? Ik durfde op die leeftijd nog niet eens naar het postkantoor te bellen???)

… heb ik exact 0 afleveringen van Girls gezien. Gênant.

… ben ik begonnen aan seizoen 3 van Love! Love Love!

… gingen Tim en ik The end of the fucking world kijken, maar toen kwamen we er ineens achter dat we hier veel te oud voor waren.

… heb ik The Post-Birthday World van Lionel Shriver gelezen, zodat jullie het niet hoeven doen. Want jezus, wat een dik boek was dat, en zó goed was hij nou ook weer niet. (Het waren eigenlijk twee boeken: 1 over hoe het leven van de hoofdpersoon zou verlopen als ze vreemdging, en 1 over wat er zou gebeuren als ze niet vreemd zou gaan.) Het was best interessant, maar op een gegeven moment ben je er klaar mee. (Ben verder wel fan van Lionel Shriver, We need to talk about Kevin is een van mijn lievelingsboeken ooit en Big Brother is ook heel goed)

… lees ik nu Een klein leven van Hanya Yanagihara. (I know, ben echt de laatste ter wereld die aan dit boek begint, maar beter laat dan nooit.)

April

Ga ik weer Shea Coulée zien (omg) bij The Twisted Circus! En Violet Chachki nog een keertje, en nog wat andere drag queens van RPDR, en Amanda Lepore (!). Z. z. z. veel zin in. Diezelfde zaterdag ga ik bowlen met mijn schoonfamilie, wat wel echt een ramp gaat worden, want ik ben ongeveer net zo goed in bowlen als in voguen. Maar bowlen is minder gênant, want nadat je een bal in de goot hebt gegooid mag je namelijk gewoon weer gaan zitten.

En verder ga ik hopelijk een beetje genieten van het mooie weer want daar is het nu weleens tijd voor.

 

14 Comments

Filed under maandoverzicht