Tag Archives: wachten

adios mijn treinstellios

“Vind je het niet irritant om zo lang te moeten reizen?” vragen ze iedere keer in Amsterdam wanneer ik vertel dat ik in Rotterdam woon, of in Rotterdam wanneer ik vertel in Amsterdam te studeren. “Je bent zoveel tijd kwijt!”
Goh, u meent het. Twee uur voor aanvang van college de deur uit, standaard een half uur te vroeg komen omdat je anders de eerste vijf minuten mist? Laat thuis zijn terwijl je vroeg uit bent en vervolgens om tien uur alweer naar bed zodat je toch nog een beetje behoorlijk slaapt? Welcome to my life.

Nee, zo had ik het ook niet gepland. Ik dacht dat als ik mijn best deed ik heus wel snel een kamer zou vinden, misschien niet in het centrum en misschien met weinig vierkante meter, maar ik had goede hoop. Helaas scheen ik me veel te laat bij Studentenwoningweb te hebben ingeschreven, ben ik de komende acht jaar nog niet aan de beurt voor antikraak en maak ik ook niet echt de blits op hospiteeravonden.

Dus ja, dan wordt het toch treinen. Al een half jaar zit ik twee uur per dag in het grote gele gevaarte. Het treinreizen vind ik niet zo erg. Ik staar non-stop uit het raam, met of zonder ipod, met of zonder gedachten. Leren werkt niet echt. Ik zit en ik kijk en als ik er ben wou ik dat ik nog een uur mocht. Gedwongen stilzitten is zo veel beter dan vrijwillig stilzitten. Maar tien uur per week gedwongen stilzitten veel, erg veel.

Gelukkig duurt dit niet lang meer. Over twee weken verhuis ik.

7 Comments

Filed under leven, tijdmanagement

ik had dit gisteren al geschreven maar toen

En dan denk je, het heeft nu toch geen zin meer om nog iets aan school te doen, mijn vrienden zijn hier binnen enkele minuten. Dus dan zit je maar wat op livejournal, een beetje berichten te lezen die je al uit je hoofd kent, omdat je denkt dat de bel ieder moment kan gaan en er geen tijd meer is voor iets dat moet. Maar wanneer je de berichten al drie of vier keer hebt gelezen beginnen ze je toch een beetje de keel uit te hangen, dus denk je: ik ga wél huiswerk maken. Dat hou je twee minuten vol, zo lang duurt het om jezelf te overtuigen dat het al te laat is om deze avond nog iets te bereiken, en dan ga je op Facebook. Op Facebook is ook niets nieuws, maar dat wist je al, want je krijgt die meldingen toch al binnen via je telefoon. Je comment wat bij een oude statusupdate, je  kijkt op de klok en besluit wederom iets constructiefs met je wachttijd te gaan doen. De afwas? Dit keer heb je er al binnen een minuut genoeg van en je rent weer terug naar je laptop. Hyves dan maar, for god’s sake. Een beetje de [email protected]~ foto’s van je veertienjarige buurmeisje uitlachen of de krabbels van jongens van vijfentwintig die nog steeds hun werkwoordsspelling niet kennen belachelijk maken. Het is niet leuk.

En dan heb je internet zo lang misbruikt voor tijddood-tijd dat je gewoon zin krijgt om huiswerk te maken. Dus je besluit het goed aan te pakken en zet de computer uit, ruimt je bureau leeg en gaat hoofdstuk elf samenvatten. Althans, dat wil je. Want je pen is onvindbaar en je kan de juiste bladzijde niet vinden. Net wanneer je denkt dat het best lekker gaat en het ergens op begint – wacht even. De bel gaat.

2 Comments

Filed under tijdmanagement