Tag Archives: jaaroverzicht

nog even over 2018 dan

Eergisteren, op 30 december, zat ik klaar achter mijn laptop. Klaar om een blog te schrijven over 2018. Eentje in de stijl van vorig jaar, een Lekker Luchtig Laagdrempelig Lijstje. Dat was namelijk makkelijk om te doen én makkelijk om te lezen. Dubbelscore.

Maar ik had geen zin. Dat had ik niet voordat ik ging schrijven, en het kwam ook niet tijdens het schrijven. Ik was ontzettend lusteloos en ongeïnspireerd. Dus schreef ik maar niets.

Wat eigenlijk wel een goede samenvatting is van mijn geschrijf ik heel 2018. Althans, mijn privé-geschrijf. Waar 2017 in het teken stond van hele zaterdagen binnen zitten en typen, heb ik in 2018 bar weinig geschreven. Ik deed het wel hoor, maar ik keek er altijd heel chagrijnig bij.

Dat is best ironisch, aangezien ik in januari (toen ik net een maand in de WW zat omdat mijn vorige werkgever stopte) een nieuwe baan als copywriter vond. Weer de hele dag schrijven, dus. En dáár ging het wel goed. Door het volgen van interne trainingen en goede feedback van collega’s, heb ik mezelf dit jaar ontzettend verbeterd als tekstschrijver. En ik heb er nog veel plezier in ook. Echt jongens, ik heb het nog nooit zo naar mijn zin gehad op werk als tegenwoordig.

Dus ja, schrijven deed ik wel, maar alleen beroepsmatig. Daarbuiten was het eigenlijk Het Jaar Van De Hobby’s. Nu ik niet de hele tijd binnen achter mijn computer zat, ging ik ineens allemaal dingen doen. Groepstrainingen in de sportschool, bijvoorbeeld. En voguen. En rijles. En naailes. En burlesque dansen.

Groepstrainingen (zoals bodypump) (vooral bodypump) (WETEN JULLIE WEL DAT IK FAN BEN VAN BODYPUMP?) vind ik helemaal geweldig. Ik wilde nooit iets anders doen dan hardlopen omdat ik niet afhankelijk wil zijn van een rooster. En omdat ik een pussy ben. Maar rond februari vorig jaar accepteerde ik dat die kniepijn die ik bij het rennen heb, niet over zou gaan. En wat blijkt? Ik vind groepsfitness eigenlijk leuker dan dat ik hardlopen ooit gevonden heb. (Misschien probeerden mijn knieën me gewoon heel subtiel een bepaalde richting in te duwen …)

Wat de andere hobby’s betreft: met rijles ben ik nog steeds bezig. (En ik wil er niet over praten.) Voguen doe ik niet meer echt, omdat ik er te zenuwachtig van werd. Burlesque is toch niet zo mijn ding. (Hoewel ik dat graag anders had gezien, want ik heb er ZULKE leuke mensen ontmoet.) En naailes wil ik wel weer oppakken, maar dat komt er nu even niet van.

Over mijn knieën gesproken: dit jaar kreeg ik eindelijk antwoord op de vraag ‘Waarom doen mijn knieën toch zo’n pijn?’ Niet omdat ik aan het ontbinden ben (ben immers inmiddels alweer 3 jaar vegan), maar omdat ik te veel ruimte in mijn knieschijven heb. Jullie willen niet weten hoe opgelucht ik was toen ik dat hoorde. Vage pijnen waar je geen controle over hebt, sucken zo erg. Ik heb inmiddels alweer flink wat fysiotherapie achter de rug bijna geen last meer. Dat komt ook doordat ik niet meer hardloop – dat triggerde het vooral. Stiekem ben ik toch van plan om het weer eens te proberen, maar als het niet lukt, dan is het ook niet erg.

Qua vriendschappen was het een interessant jaar. Natuurlijk heb ik het met de meesten gewoon ontzettend leuk gehad, maar ik heb ook geaccepteerd dat sommige mensen geen behoefte hebben aan vrienden met mij zijn (HOE DURVEN ZE) (oké misschien accepteer je zoiets nooit helemaal). Daarnaast heb ik nieuwe vrienden gemaakt en ben ik weer in contact gekomen met mensen van vroeger. Dus de eindstand is positief.

Verder was dit jaar het jaar waarin niet één, maar twee grote dromen uitkwamen. Eerst ging ik naar Indochine, een van mijn lievelingsbands aller tijden. Aangezien ik al een paar jaar liep te zemelen dat ze nooit eens naar NL kwamen, stelde mijn vader voor om mee te gaan naar Frankrijk om ze daar maar te zien. En het was geweldig. Om ein-de-lijk al mijn lievelingsnummers eens in het echt te horen, maar ook gewoon om met mijn vader door Nancy te lopen.

De andere was een maand later: toen zag ik mijn favoriete drag queen/mijn grote idool/mijn lichtend voorbeeld Alaska Thunderfuck live. En daarvoor heb ik haar zelfs ontmoet! Ik ging bijna out van de zenuwen, maar het was het zo waard. Ze was ZO goed.

Andere hoogtepunten: met mijn moeder ging ik óók naar Frankrijk, dit keer naar Parijs om naar de musical Notre-Dame de Paris te gaan. Die hadden we vorig jaar ook al in Brussel gezien, maar yolo. Notre-Dame de Paris blijft voor altijd een van mijn lievelingsdingen ooit. Parijs met mijn moeder was natuurlijk ook heel gezellig (en spannend want we kwamen de hele tijd gele hesjes tegen!!! Die prullenbakken in de fik wilden steken! Wat niet lukte omdat de prullenbakken te nat waren!)

En we waren dit jaar al met het hele gezin en Tim naar Parijs geweest vanwege mijn ouders 30-jarig huwelijk. En met mijn ouders en zusjes gingen we naar vrienden in Engeland. En met Tim ging ik naar Griekenland om te snorkelen en superveel fava te eten. We gingen ook nog naar Groningen en Nijmegen (#toeristineigenland). En op Down the rabbit hole zag ik Nick Cave, wat tegen al mijn verwachtingen in echt een magisch moment was.

En er gebeurde nog veel meer, maar er staan een pan soep op, en ik kon mezelf alleen maar aan het bloggen krijgen nadat ik mezelf had beloofd dat ik niet te veel moeite hoefde te doen. Sorry, dit klinkt niet echt lekker posi, maar het is wel waar. (Verder ben ik hartstikke blij hoor – vooral omdat de soep die opstaat ontzettend lekker is)

Ik heb twee nieuwjaarswensen voor jullie: ten eerste dat jullie een fantastisch en gezond 2019 krijgen. En ten tweede dat jullie dit jaar allemaal bij je volle verstand komen en stoppen met flutseries als La Casa Del Papel de hemel inprijzen. Dat kan dit jaar namelijk écht niet meer.

xoxo

Zorba

8 Comments

Filed under leven

2017 in een paar punten

Omdat niets zo leuk is als een veelzijdig, complex en bij vlagen dramatisch jaar samenvatten in een woordje of duizend: een jaaroverzicht!

Ons huis! We moeten alleen nog even een andere salontafel kopen

Hét life changing event van het jaar: in januari gingen Tim en ik samenwonen, dat is best wel een Ding (maar voelde heel natuurlijk)
Is jullie huis al af? Een huis is nooit af
Het leukste aan samenwonen: dat Tim altijd in de buurt is. Dat is niet alleen handig, maar ook nog eens gezellig
Het minst leuke aan samenwonen: dat ik niet meer 24/7 Placebo kan draaien omdat Tim dat ‘deprimerende muziek’ vindt (???????)

Aantal keren dat ik mijn baan verloor: 1
Hoe kwam dat? Ik zal er niet te veel over uitweiden, maar laten we zeggen dat al mijn collega’s in hetzelfde schuitje zitten
Hoeveel maanden ik nu al in de WW zit: 1, valt mee
Hoeveel sollicitatiebrieven ik inmiddels heb verstuurd: durf ik niet te zeggen
Hoe groot de angst is dat ik nooit meer een baan zal vinden: nou, niet zo groot hoor, het komt wel goed. Maar die onzekerheid is niet echt leuk.

Beste aankoop van het jaar, 1: mijn Dr. Martens van nepleer. Een impulsaankoop, maar eentje die goed uitpakte. Het is dat het niet goed is om iedere dag dezelfde schoenen te dragen, anders kon ik net zo goed de rest van mijn collectie wegdoen.
Beste aankoop van het jaar, 2: mijn salt of the earth-deo. Ik was al heel lang op zoek naar een ~natuurlijke~ vegan deodorant, maar ze waren allemaal prut en ook nog eens heel duur. Deze kost weinig, gaat bizar lang mee en werkt ook nog eens goed! Gewoon te koop bij Kruidvat jongens!
Slechtste aankoop van het jaar: op maat gemaakte zooltjes. Ik kocht ze in de hoop dat ik hiermee minder last van mijn knieën zou hebben. Ze waren verschrikkelijk duur en werken niet echt (dat had de zooltjesmevrouw ook al voorspeld, maar ik wilde het toch per se proberen)
Zitten er ook positieve kanten aan deze aankoop? Nou, mijn Dr. Martens waren eigenlijk nét iets te groot, maar met deze zooltjes passen ze perfect!

Vaakst gedane uitspraak 1: “Besef je wel hoe gelukkig we moeten zijn met dit huis?”
Vaakst gedane uitspraak 2: “Waarom is het hier zo KOUD?”

Aantal keer dat ik op vakantie ben geweest: twee keer, naar Zuid-Frankrijk met mijn ouders en zusje en naar Sicilië met Tim
Wat is het leukste dat je op die vakanties hebt gedaan?  Heel veel lezen in de zon (nou ja, dat was vooral in Zuid-Frankrijk, in Sicilië was het meer lezen in de schaduw. In de zon was het te warm, sneu hè?)

Lievelingsalbums die in 2017 zijn uitgekomen: 13 van Indochine en Melodrama van Lorde
Lievelingsalbum dat niet dit jaar is uitgekomen maar ik wel pas dit jaar (echt) heb ontdekt: Un jour dans notre vie van Indochine
Beste boek dat ik dit jaar gelezen heb: The Girls van Emma Cline
Beste film die ik dit jaar gezien heb: Get out
Beste serie-ontdekking van het jaar: The Simpsons (ja dat had ik dus serieus nog NOOIT eerder gezien, niet eens één aflevering, ik weet ook niet hoe het kan)
Favoriete personage: Ralph Wiggum is alles. Maar ook Ned Flanders en Martin
Moet Lisa niet jouw favo personage zijn, als vegan feministische intellectueel die óók Lisa heet? Naast haar voel ik me zo dom en oppervlakkig …

Aantal manuscripten voltooid: 1
Aantal zaterdagen waarop ik binnen met de gordijnen dicht aan mijn boek heb zitten werken i.p.v. naar festivals te gaan / koffie te drinken met me g!rls / een weekendje Berlijn te doen / mijn badkamer schoon te maken / een nieuwe salontafel te kopen: 38
En wordt het ook echt uitgegeven??? Eh dat weet ik niet ik heb hem pas gisteren verstuurd

Aantal RPDR-shows die ik dit jaar heb bezocht: 4
Welke RuGirl was het spectaculairst? Alyssa Edwards of Shangela of Trinity Taylor of Violet Chachki of misschien gewoon alle vier?
Wie had RPDR seizoen 9 moeten winnen? Shea Couleé
Wie gaat All Stars 3 winnen? Waarschijnlijk Trixie maar ik hoop Shangela

Zomaar een droom die dit jaar is uitgekomen: ik ben naar de musical Notre-Dame de Paris geweest!
Ik dacht dat je al eens naar Notre-Dame de Paris geweest was? Wel een keer naar de Vlaams-Nederlandse versie, en naar NddP in concert, maar nog nooit naar de Franse uitvoering
Beste moment 1: toen Frollo opkwam. Die wordt namelijk gespeeld door Daniel Lavoie, en die speelde Frollo ook al 20 jaar geleden, in de originele versie die ik ongeveer 9456 keer op dvd heb gekeken. Ik heb Daniel Lavoie weleens eerder ‘in het echt’ gezien maar dat was van heel ver weg, en nu zaten we vrij dichtbij het podium. Ik was ontzettend starstruck, haha.
Beste moment 2: La cour des miracles was sensationeel
Maar was de nieuwe Gringoire zo goed als Bruno Pelletier? Hij was goed maar niemand zal ooit kunnen tippen aan Bruno

Ik weet niet wie dit gifje heeft gemaakt maar ik ben diegene zeer dankbaar (dit is Bruno Pelletier trouwens als #SassyGringoire in La fête des fous)

Andere dingen die zijn gebeurd: met Tims familie naar Disneyland (ik ging voor de achtste keer, maar het is en blijft geweldig), naar de Harry Potter-tentoonstelling (jezus ik doe wel echt alleen maar hele nerdy dingen hè?),  mijn opa’s 100ste verjaardag vieren, veel nieuwe vegan eettentjes ontdekken (The Vegan Junk Food Bar, Mr. & Mrs. Watson, The Dutch Weed Burger Joint, Oproer …), weekendjes naar de Veluwe en Renesse met mijn familie, naar een drag bar met mensen die ik bij toeval ontmoette en verder niet kende (en de week erna weer!), de pubquiz met mijn werk waar mijn team won (vooral een warme herinnering omdat ik geloof dat we deels gewonnen hebben doordat ik het gehele oeuvre van Culture Club uit mijn hoofd ken – lang verhaal), de mindfulnesscursus die ik deed, al die keren dat mijn vriendinnen heerlijk voor me kookten (en ik maakte ook best aardige dingen voor hen, als ik dat mag zeggen), en allemaal andere activiteiten waar ik waarschijnlijk pas op ga komen als deze blog al online staat.

Gebeurden er ook dingen die niet leuk waren? Dat kun je wel zeggen, ja. Mijn opa is overleden. Hij stierf niet zo lang na zijn 100ste verjaardag. Zijn dood is heel dubbel, want ik mis hem wel heel erg, maar tegelijkertijd ben ik ook gewoon heel dankbaar dat we goed afscheid konden nemen, en dat hij volgens mij niet geleden heeft.

(En er waren natuurlijk ook wel andere dingen die niet bepaald leuk waren, maar ik heb niet per se de behoefte om daarover te praten)

Goede voornemens voor 2018: gevarieerder eten, meer lezen, meer uitgaan
Moet jij hier niet ‘werk vinden’ tussen zetten? Ja maar dat is een doel, geen voornemen
Oh, is dat zo? Ja toch, dat vind ik wel. Je hebt goede voornemens, doelen, en vage dromen
Wat zijn je vage dromen dan? Een beroemd schrijver worden, normaal kunnen hardlopen en naar een optreden van Alaska 5000
Oké, veel succes! Dank je xoxo

11 Comments

Filed under leven