Category Archives: lisa schrijft een boek

boekupdate

Zoals jullie volgens mij wel weten (want het is het enige waar ik ooit Instagram Stories over plaats), schrijf ik een boek, eentje dat echt uit gaat komen ook (tenzij het dramatisch slecht is, maar daar gaan we niet vanuit). Het leek me leuk om daar weer eens een stukje over te tikken. Ik krijg namelijk vaak de vraag hoe je zoiets aanpakt, een boek schrijven. Nou, zo dus:

(Ik bedoel ………. zo pak IK het aan. Misschien doe ik alles wel TOTAAL verkeerd. Dat weten we pas als het boek uit is, ben ik bang)

First things first: mijn deadline voor de eerste versie is op 1 februari. Dat klinkt ver weg, maar dat is het niet – vooral niet als je bedenkt dat ik op 1 februari wel iets wil inleveren waar ik ook echt blij mee ben. Daarom heb ik voor mezelf nog een deadline gesteld: op 1 december wil ik het hele verhaal op papier hebben. Dan heb ik nog 2 maanden om het te bewerken. (Daarna gaan we er nog veel meer aan sleutelen, maar toch) Een tijdje geleden heb ik uitgerekend dat ik om dit voor elkaar te krijgen, 5.000 woorden per week moet schrijven.

Dus dat doe ik nu al een maand of 3. En om eerlijk te zijn, gaat dat best … goed?! Ik schrijf over het algemeen op woensdag (=mijn vrije dag #luiemillenial) en in het weekend. In artikelen over hoe je als normale sterveling met een baan tijd moet maken om te schrijven, wordt vaak aangeraden om ieder mogelijk moment te pakken en af en toe ff 200 woorden te tikken terwijl je op de bus wacht, maar ik vind het zelf veel lekkerder om een paar uur achter elkaar ergens in te duiken.

(Wat bij mij meespeelt is dat ik voor m’n werk ook al de hele dag zit te schrijven – op werkdagen wil ik ‘s avonds dan ook echt NIETS meer met een toetsenbord doen, hooguit de N van Netflix intypen in de zoekbalk, dat kan er nog nét vanaf)

Schrijven op woensdag is trouwens ook nog wel een uitdaging, want ik heb iedere woensdag 3 uur rijles (ja, nog steeds, en nee, ik wil er niet over praten), en om een of andere duistere reden heb ik bijna iedere woensdag wel een afspraak bij de tandarts/kapper/orthodontist/dokter/fysiotherapeut. Die dingen duren niet erg lang, maar om een of andere nog duisterdere reden kunnen ze altijd alleen maar op TOTAAL onhandige momenten (dat ik dan rijles heb van 10.30 tot 13.30 en dat ik dan om 16.00 weer ergens heen moet, helemaal top).

De weekenden zijn makkelijker, want alleen al van het idee dat ik meer dan twee afspraken per weekend zou hebben moet ik al janken (echt, ik ben zo leuk op feestjes). Het liefst ga ik of op vrijdag of op zaterdag gewoon vroeg naar bed, zodat ik semi-vroeg op kan staan en ‘s ochtends meteen kan beginnen.

En dat doe ik dan ook, want ik vind schrijven het leukste was er is. En dat er dan ook echt iets mee gaat gebeuren, vind ik toch zo geweldig jongens! Ik bedoel, als ik naar Disneyland ga vind ik het ook niet erg om mijn wekker te zetten. Natuurlijk is het soms een beetje vermoeiend, maar dat is het zesdubbel en dwars waard. (Even tussendoor, ze zeggen soms “Je moet doen waar je energie van krijgt“, maar ik krijg echt NERGENS energie van? Ja van slapen?) (nogmaals, ik ben echt heel leuk op feestjes)

Veel mensen denken dat je dan nét geluk moet hebben dat je ook daadwerkelijk inspiratie hebt, maar bij mij komt de inspiratie juist door te schrijven. Ik weet hoe het verhaal afloopt: ik weet dus waar ik heen moet en hoe ik er ongeveer moet komen, dus ik hoef het eigenlijk alleen maar te navigeren tijdens het typen. (Mijn richtingsgevoel met schrijven is stukken beter dan met autorijden, dat merk je.) Oké, veel details weet ik van tevoren nog niet, maar die komen meestal ook pas terwijl ik zit te schrijven: dan gebeuren er ineens dingen in mijn Word-document die ik helemaal niet aan had zien komen. Het is net magie. Natuurlijk, de ene keer gaat het vloeiender dan de andere keer, maar het lukt uiteindelijk altijd.

Het scheelt natuurlijk wel dat ik het gewoon graag heel braaf mijn deadline wil halen. Toen ik mijn vorige manuscript schreef (dat niet uitgegeven werd) wist ik dat niemand erop zat te wachten, dus dat werd een jarenlang verhaal (ha-ha). Ik heb het afgemaakt, dat wel, maar het was moeilijker om er mijn wekker voor te zetten, of om de verleiding te weerstaan om op Pinterest naar badkamerinrichtingen te zoeken.

(Mijn badkamer is letterlijk een wc met een douchekop ernaast.)

Dus, dit is mijn spreekbeurt over hoe ik dat nou aanpak, een boek schrijven. Ik hoop dat je er iets aan hebt – of nou het bevredigen van je nieuwsgierigheid is, of dat het je zelf motivatie oplevert (tip 1: wacht niet op inspiratie!), of dat je weer een kwartiertje waarin je op de bus moest wachten bent doorgekomen (dan heb je deze blog wel echt 3x gelezen maar oké) of dat het je een warm gevoel van leedvermaak heeft opgeleverd vanwege mijn rijlessen/sociale skills/badkamer. Vind ik allemaal goed. Ik heb immers weer mogen schrijven over schrijven – bijna net zo leuk als schrijven.

24 Comments

Filed under lisa schrijft een boek, Uncategorized

leuk nieuws

Jullie geloven het nooit, maar ik heb iets leuks te vertellen.

En je weet het hè: voor een 28-jarige blogger uit Amsterdam die al 6 jaar een vaste relatie heeft, kan ‘iets leuks’ maar een paar dingen betekenen:

a) We gaan trouwen!
b) We krijgen een kind!
c) We hebben een huis gekocht (maar wel in Lutjebroek want ja de huizenprijzen hè)
d) Ik ga een boek uitbrengen!

Ik zal jullie niet langer in spanning houden: het is de enige optie die begint met de I van Isa (zoals ze in de Starbucks altijd denken dat ik heet, omdat ik mijn eigen naam niet kan uitspreken)*. Ik ga een Young Adult-roman uitbrengen! Kijk maar, ik heb zelfs een contract getekend:

#geendeepfake

Voor de mensen die ik dagelijks zie, die ik op Facebook of LinkedIn heb of die mij op Instagram volgen (moet je doen, ik zal je timeline niet vervuilen want ik post toch bijna nooit) is dit al een beetje oud nieuws: ik maakte het daar al twee weken geleden bekend. Waarom ik het dan nu pas blog-official maak?

Nou …
Nou …
Het is allemaal nog zo pril! Ik ben er inmiddels al een paar maanden mee bezig, maar het boek moet voor het grootste deel nog geschreven worden. Ik weet al wel wat er gaat gebeuren, maar daar wil ik nog niet te veel over vertellen, voor het geval er toch ineens iets totaal anders gaat gebeuren. Het is makkelijk om een plaatje te posten op Instagram, maar in een blogpost moet je toch wel wat informatie typen. Misschien ouderwets van me, maar dat is nu eenmaal mijn mening.

(‘In het echt’ lul ik trouwens iedereen de oren van de kop over dat boek, maar om een of andere reden vind ik het internet ‘echter’ dan ‘in het echt’)

Goed, de feiten: ik ga dus een Young Adult-roman schrijven en hij komt uit bij Blossom Books! Het gaat over een oplichtster. Het is de bedoeling dat het uitkomt in de zomer van 2020, wat veel mensen snel vinden, maar wat voor mij in de eerste instantie klonk als een EEUWIGHEID.

Klonk ja, want toen ik vorige zaterdag tijdens een rustige treinreis nog eens uitrekende hoeveel woorden ik nu per week eigenlijk moet gaan schrijven, viel ik spontaan uit de intercity. Het zijn er namelijk best veel. Maar dat is helemaal prima. Dat houdt me weer van de straat (of in mijn geval: bij de drag queens vandaan. Ook weleens fijn voor hen).

Dat betekent echter ook: weinig tijd om te bloggen. Wat eigenlijk best een huichelachtige opmerking van mij is, want ook zonder manuscript blog ik zeer sporadisch. En ze zeggen altijd: If you want to get something done, ask a busy person. Maar ik dek me alvast in, oké?

En dat terwijl het juist zo leuk is om updates te geven over hoe dat gaat, dat schrijven van een roman. Ik heb natuurlijk al eens eerder een manuscript geschreven, maar dat voelde toch anders omdat ik toen geen deadlines of verwachtingen had, en me bovendien een beetje zat te schamen voor het feit dat ik überhaupt iets schreef. (Voor wie zich afvraagt hoe het daarmee is afgelopen: ik heb het naar veel uitgeverijen gestuurd, en hoewel de feedback niet negatief was, heb ik het nog niet uitgegeven gekregen) (dat was geen Young Adult trouwens, meer … Old Adult)

En New York! Ik was verdomme nog steeds bezig met een reisverslag van New York! En nu gaan we al bijna weer op vakantie. (In my defense: echt 2 dagen na mijn eerste NY-blog kwam dit boek op m’n tuinpad**, en mijn privéleven is de afgelopen tijd nogal turbulent geweest, dus bloggen had een lage prio). Maar ik wil het nog steeds graag afmaken. Dus laten we afspreken dat ik volgende week mijn tweede blog over NY post (markeer het in je agenda, 21 augustus!!!) En mijn derde en laatste ergens voordat we naar Kroatië gaan. Wellicht een half uur voordat we vertrekken.

Wellicht kom ik zo genoeg op gang om jullie updates te geven over het schrijven, zo tussen het schrijven door. Misschien staan er iets meer typefouten in dan je gewend bent, maar koffie is koffie, zelfs als je het drinkt uit een vies kopje.

En dan ga ik nu weer verder schrijven, oké?

Love love love deze kaart die ik van Julia kreeg

* Tevens de naam van een van mijn lievelingscollega’s. Weet niet wat jullie met deze info moeten, maar mijn collega’s spelen zo’n dusdanig grote rol in mijn leven dat het verkeerd voelt om dit onbenoemd te laten.

** Grapje. Ik woon in Amsterdam. Ik heb geen tuin.

28 Comments

Filed under lisa schrijft een boek