Tag Archives: lijstjes

waarom mijn leven totaal niet instagramwaardig is

Het leven gaat misschien niet altijd over rozen, maar het instagramleven wel, en als het niet over rozen gaat, dan gaat het waarschijnlijk over een prachtige bos tulpen. Inmiddels zijn we allemaal oud en mediawijs genoeg om te weten dat naast die bloemenweelde misschien een gierput openstaat, je migraine opspeelt of ruzie wordt gemaakt door de doodenge buren, maar dat vergeten we vaak. Daarom vond ik het ook zo heerlijk om Anne-Fleurs blog over ‘Het perfecte leven‘ (wat dus niet bestaat) te lezen (die blog is ook nog eens heel grappig, dus zelfs al heb je geen complexen waarbij je denkt dat iedereen gelukkiger is dan jij, dan moet je ‘m alsnog lezen).

Deze blogpost inspireerde me bijna tot het delen van al mijn eigen issues (ja, ZELFS IK heb die), maar toch weer net niet, want ik ben nu eenmaal niet zo openhartig als Anne-Fleur. Maar het bracht me wel op het idee om een blog te schrijven over waarom mijn leven niet geschikt is voor Instagram. Goed, uiteindelijk is het dus een TOTAAL andere blog geworden dan die van haar, in plaats van een Serieus En Openhartig Verhaal is dit meer een Lollig En Licht Lijstje, maar hé, lollige lijstjes moeten er ook zijn, en misschien ga je je hier ook wel een beetje beter over jezelf door voelen. Dus bij dezen, tien redenen waarom mijn leven niet instagramwaardig is:

  1. Laten we maar beginnen met het belangrijkste in het leven van een echte instagrammer: mijn huis is niet insta-worthy. Dit komt voornamelijk doordat er een flat pal naast de mijne staat, waardoor zowel het uitzicht als de zon voor een groot deel geblokkeerd wordt. Het is daarom ook altijd een beetje donker in mijn kamer. Had ik natuurlijk rekening mee moeten houden toen ik wilde verhuizen, maar goed, we laten allemaal wel eens een steekje vallen.
  2. Tevens heb ik geen tuin en of balkon, waardoor ik ook buiten geen leuke zonnige foto van mijn kopje koffie kan maken. Ik heb dan wel een Coffeecompany in de buurt, maar daar mag ik nooit heen van mezelf, want als ik even een pauze neem van mijn werk/studie ga ik per ongeluk altijd eerst een half uur op Facebook, en als dat half uur dan voorbij is, vind ik dat ik te veel tijd heb verspild om er nu nog op uit te mogen.
  3. Over dingen niet mogen gesproken: ik mag ook nog steeds niet hardlopen, waardoor ik a) geen hardloopselfie kan nemen, b) niemand jaloers kan maken met mijn hardlooprecords en c) geen mooie plaatjes kan schieten van de stad/het park/het bos/het strand. (Met andere woorden: ik zit altijd maar binnen in mijn donkere kamer.)
  4. Ik ga dan weer wel naar de sportschool, maar ik kan daar ook geen sportschoolselfie maken, want jullie weten allemaal hoeveel ik trainen HAAT dus opbeurende foto’s waarop hoe ik intens gelukkig met een kettlebell loop te zwaaien plus een onderschrift waarin ik schrijf hoe #fijn het is dat ik genoeg #motivatie heb om mijn bed uit te komen, zouden een beetje ongeloofwaardig overkomen.
  5. Mijn eten kan ik ook niet fotograferen, want uit milieutechnische overwegingen luiheid gebruik ik het bord van de lunch ook vaak voor het diner. Dat ziet er best wel nasty uit (maar je proeft er niks van, hoor).
  6. Ook erg: eigenlijk ben ik te awkward om foto’s te maken. Ik ben altijd bang dat mensen me uitlachen omdat ik zo’n wannabe-instagrammer lijk. Soms maak ik daarom stiekem foto’s, maar voor het maken van foto’s geldt heel erg go big or go home: die stiekeme foto’s worden vaak zo lelijk dat ik achteraf wenste dat ik toch maar gewoon op een stoel was gaan staan en iedereen had gevraagd om op te rotten zodat ik die ene goede foto van een de supertoffe vloerschildering in een pasgeopende concept store had kunnen schieten (o.i.d.).
  7. Helaas kan ik dat niet niet over mijn hart verkrijgen, maar kan ik ook niet berusten in het feit dat ik dat niet kan, waardoor ik gevangen zit in een verdrietige cirkel van ontevredenheid, en we weten allemaal dat ontevredenheid een mens lelijk maakt, en lelijk staat al helemaal niet leuk op je selfie.
  8. Ik heb trouwens ook geen goede Instagram husband (even serieus kijk dit filmpje is hilarisch). Ik heb wel een geweldig knappe geliefde, maar hij heeft het niet zo op foto’s. Ooit liepen we door het Amsterdamse Bos, en er hing een prachtige nevel, en ik wilde net een supergoed en origineel kiekje schieten van koeien in de wei toen hij zei: “Sommige mensen moeten ook overal foto’s van maken hè.” Volgens mij doelde hij op een man vlakbij die een haast professionele photoshoot aan het houden was met de koeien (groot gelijk, want het was een prachtig beeld) maar mijn vriend zou ook gewoon door kunnen hebben wat ik van plan was. Tsja. Aangezien hij zelf nooit ook nooit op de foto wil, ga ik hem al helemaal niet vragen om foto’s van mij te maken. (Oké, dat heb ik één keer gedaan, MAAR TOEN HAD IK OOK WEL EEN HELE LEUKE OUTFIT AAN KIJK MAAR.) (M’n hoofd staat echt op standje ongemakkelijk maar ik durfde niet om een herkansing te vragen.)
  9. Maar goed, als ik mezelf in tweeën kon splitsen zodat er altijd iemand was om foto’s van mij te maken, zouden het alsnog niet zulke goede foto’s zijn, want ik heb niet echt een vaste hand. Mijn spiegelfoto’s zien er altijd uit alsof ik ze dansend heb gemaakt, terwijl ik heel erg mijn best deed om stil te staan. Mijn spiegelfoto’s zien er trouwens sowieso niet uit, want de spiegel staat in de keuken, en ik heb niet echt een pinterestwaardige keuken, ik heb gewoon zo’n vaste goedkope studentenwoningkeuken die al uit elkaar valt als je ernaar kijkt, en ohja die foto’s zijn dus ook nog eens heel donker (zie punt 1)
  10. Wat ik ook niet heb: een huisdier. Geen hond, geen kat, geen konijn en zelfs geen hamster om likes mee te scoren. Mijn zusje heeft wel een konijn, maar dat konijn is chronisch verkouden dus hij zit regelmatig onder het snot (aangezien konijnen zichzelf de hele tijd wassen. Wat gebruiken ze hiervoor? Hun eigen speeksel. Dit konijn wast zich dus met snot). Is ook niet echt insta-smaakvol. (Verder is het ondanks al die antibioticakuren trouwens een heel energiek en gelukkig konijn hoor, no worries).
liftselfie

En maak ik eens een selfie in de lift (wel lekker veel licht), zit zowel mijn jas als mijn tas (!) raar

En, voelen jullie je al wat beter over jezelf?

19 Comments

Filed under internet

15 redenen waarom alleen wonen eigenlijk best wel heel erg fijn is

Alleen wonen is lang niet altijd leuk. Vooral niet als je dagenlang aan je scriptie werkt en je behalve de fruitvliegjes in je keuken geen enkele levende ziel tegenkomt, of als je wilt gaan slapen maar de hele tijd denkt dat dat enge wijf van The Ring uit je televisie gaat komen*. Dan is alleen wel heel erg alleen.

Gelukkig bestaat het leven ook uit andere zaken dan achter je computer zitten en zijn geesten vooral eng als je pas net een griezelfilm gekeken hebt. Ik woon inmiddels alweer een half jaar huisgenootloos in Oost en ik vind het geweldig. Hiervoor deelde ik alleen een keuken met anderen en daarvoor woonde ik in mijn uppie in een dorp vlakbij A’dam en minstens net zo moederziel alleen in Parijs. Was prima, behalve dan als er weer eens een studiedeadline aankwam/ik zo dom was om een horrorfilm te kijken.

Op niet al te lange termijn hoop ik eens een keer met mijn vriend te gaan samenwonen, maar tot die tijd geniet ik ervan om een huis voor mezelf te hebben. Bij dezen een aantal redenen waarom het zo leuk is om alleen te wonen:

  1. Geen ergernissen over afwas die niet wordt gedaan of ramen die niet worden gelapt. Er is namelijk maar één persoon die dat (niet) gaat doen. Heel goed, kan daar ook geen onenigheid over ontstaan.
  2. Je huis is sowieso best schoon. Andermans tandpastaresten zijn namelijk toch altijd wat viezer dan die van jou.
  3. Geen spullen waarvan je niet weet of je ze moet houden of weggooien. Ze zijn van jou. Jij weet wat de bedoeling is (tenzij je een hoarder bent, natuurlijk).
  4. Je mag al het eten in de koelkast altijd opeten. Plus: er liggen geen vieze dingen in die koelkast, tenzij je de koelkast niet schoonmaakt (zie punt 1). Mijn koelkast is een veganistisch heiligdom. (Nog wel.)
  5. En niemand eet je chocolade op!
  6. Je slaapritme is fantastisch, aangezien je nooit wakker wordt gehouden door gamende huisgenoten of moet opblijven tot je geliefde ook naar bed gaat. En je wordt ook niet wakker van andermans wekker op dagen waarop je zelf wilt uitslapen.
  7. Je wordt niet zo afgeleid door dingen die anderen van je willen. (Ik word al genoeg afgeleid door wat ik van mezelf wil.)
  8. Je kunt alles doen op het moment waarop jij dat wilt. Avondeten om 5 uur of om half 10? No problemo! Op een zondagmiddag al je kleren à la Marie Kondo op de grond gooien (zodat je nauwelijks meer kunt lopen)? No worries, niemand nodigt zijn vrienden uit voor een supergezellige classy high tea tussen de vuilniszakken!
  9. Je bent the master of the afstandsbediening (of Netflix).
  10. Je hoeft je niet te schamen als je Gossip Girl kijkt, want het blijft onopgemerkt.
  11. Je hoeft nooit te vragen of er vrienden langs kunnen komen, want als jij het wilt, komt het nooit ongelegen.
  12. Je kunt gewoon planken of yogaën (kuch) of mediteren zonder dat iemand vraagt: “Huh wat ben je aan het doen dan?”
  13. DE BADKAMER IS ALTIJD VRIJ.
  14. Je kunt beginnen met het boenen van de vloer en dan halverwege gewoon blogs gaan zitten lezen zonder eerst even alle schoonmaakspullen op te ruimen. Die laat je lekker op de grond liggen. Wie heeft er last van dan?
  15. Je woning is helemaal geweldig ingericht, en als dat niet zo is doe je echt iets fout. Je hoeft niet te dealen met rare lelijke beeldjes of weirde kussens die de sfeer in de kamer verpesten. Behalve dus als je geen smaak hebt, maar dan is het ook wel een beetje je eigen schuld.
voordelen van alleen wonen

hashtag wijvenhuis hashtag lovin it

 

* Sorry voor de overkill aan geestenverhalen, trouwens. Vanaf nu hou ik erover op. Voorlopig. (Hebben jullie trouwens gezien dat ik een schilderij voor m’n tv heb staan, voor de zekerheid? (Nee grapje, daar staat hij gewoon omdat ik er geen andere plek voor heb.))

22 Comments

Filed under leven

vegan zijn is…

 photo vegan boodschappen.jpg

Inmiddels eet ik alweer een paar maanden volledig plantaardig (uitgezonderd van die ene keer dat ik zonder het door te hebben in roomboter gedrenkt pitabrood naar binnen schrokte, oeps) en het bevalt me heel goed. Het levert af en toe wat ongemakkelijke situaties op, maar hee, het zorgt ook voor minstens evenveel prachtige gebeurtenissen. Speciaal voor jullie heb ik al deze momenten op een rijtje gezet.

Dus bij dezen: vegan zijn is…

  • verlangens loslaten en erachter komen dat dat helemaal nog niet zo moeilijk is als je jezelf altijd voorhield (een leven zonder kaas is nog steeds een leven, geloof me)
  • supersnel etiketten leren lezen (je bent binnen no time allergenenexpert)
  • stiekem balen omdat je nu eigenlijk niet meer met goed fatsoen naar Boer zoekt vrouw kunt kijken
  • eindelijk behoorlijk leren koken omdat je indruk wilt maken op je gasten (ze mogen immers niet denken dat het veganisme saai is)
  • bij iedere hint van verkoudheid toch stiekem bang zijn dat het door je eetpatroon komt
  • bij iedere hint van superieure gezondheid (lees: niet verkouden zijn) zeker weten dat het door je eetpatroon komt
  • niet meer het vanzelfsprekende gevoel hebben dat je altijd en overal maar in restaurants terecht kunt
  • supergelukkig zijn als een niet-vegan restaurant toch iets te vreten voor je in elkaar heeft geflanst (#dankbaar, of beter gezegd: #nederig)
  • altijd wel iets extra’s bij je hebben, voor het geval dat je belandt in een kantine met niets dan witte broodjes ham en witte broodjes kaas (a.k.a. de veganistenhel)
  • in restaurants totaal geen last hebt van keuzestress, maar thuis des te meer omdat er zo afschuwelijk veel recepten zijn waar je uit kunt kiezen
  • allemaal dingen kopen die je vroeger niets zeiden, zoals seitan, agar-agar en zwart zout, en een serieuze edelgistverslaving ontwikkelen
  • heel veel pure chocolade eten
  • nee maar echt
  • en iedereen maar denken dat je de hele dag megagezond eet omdat je enkel planten verorbert
  • telkens maar weer opnieuw moeten uitleggen dat je iets wel ‘mag’ eten, maar het niet ‘wilt’ eten
  • steeds het zinnetje “Ik vind het heel knap, maar ik zou het zelf niet kunnen” moeten aanhoren
  • na al die keren nog steeds niet weten hoe je daarop moet reageren
  • superontroerd raken door alle lieve mensen die gewoon veganistisch voor je koken, alsof het niks is
  • bananen. Heel veel bananen. Even serieus
  • en hummus, anyplace anywhere anytime
  • altijd weer van vleeseters moeten horen dat je ook kleding draagt die gemaakt is door kinderen in Bangladesh (hoe weet jij waar ik mijn kleren koop dan???)
  • niet zo goed weten wat je nou eigenlijk met je oude leren handschoenen moet doen
  • twijfelen of je er nu al iets van moet zeggen als mensen wilde plannen smeden om gezellig samen te komen met gegrilde vis of dat je je commentaar moet bewaren voor het moment waarop de plannen in een wat concreter stadium zijn
  • eigenlijk niet durven zeggen dat je alleen maar planten eten voor het geval dat je dan weer zo’n veganist lijkt die nergens anders over kan praten
  • je eigen eetpatroon zo chill en normaal vinden dat je soms even vergeet dat je ‘afwijkend’ leeft
  • niet snappen waarom je OOIT dacht dat je dit niet kon
  • heel erg blij zijn dat je ~*lifestyle*~ zo min mogelijk bijdraagt aan dierenleed.

Nog aanvullingen, anyone?

 photo 20150906_150057 2.jpg

Ik zei het toch, bananen

Nooit meer een blogpost missen? Volg Vijf Koffie Graag op Facebook!

31 Comments

Filed under vegashizzle

15 zeer goede voornemens voor 2015

De laatste jaren zeggen steeds meer mensen dat ze niet in goede voornemens geloven. Nee, als je iets (aan jezelf) wilt veranderen, moet je heel wat meer doen dan het alleen maar wensen. Je moet je doelen concreet maken, plannen, en vooral niet te veel tegelijkertijd willen. Nou, denk ik ieder jaar, dat bepaal ik zelf wel. Ik maak gewoon een lijst goede voornemens en ik ga me OVERAL aan houden. Aan het einde van dit jaar ben ik een supermens. (En ja, ik weet dat er inmiddels al niets meer nieuw en fris is aan 2015, maar het is nooit te laat voor een beetje zelfverbetering.)

Nou, dit zijn ze:

1) Blinden helpen oversteken.

2) De armen en onwetenden bijstaan.

3) Meer Adrian Mole-referenties maken.

4) Minder praten over Harry Potter tegen mensen die niet van Harry Potter houden. Ik moet me minder opstellen als een Jehova, anders raak ik dadelijk driekwart van mijn vrienden kwijt. (Ja, de meeste van mijn vrienden zijn geen HP-fanatici. Nee, ik begrijp ook niet hoe ik het met ze uithoud.)

5) Meer dingen maken uit kookboeken (ik kook nu te vaak te saai, met twee pannen, één voor de rijst, één voor het roerbakken van mijn groente en nepvlees).

6) Gevarieerder eten. Ik eet gezond, maar het is altijd hetzelfde en dat is om in slaap te vallen zo saai. Altijd maar weer dit tomaten en paprika en zilvervliesrijst. Ik eet nou nooit eens prei. Of linzen. Of risotto.

7) Meer bewegen (dit kan ik concreet maken door mijn zelfbedacht regel ‘Als je al hebt hardgelopen, mag je de bus pakken in plaats van de fiets’ af te schaffen. Die sloeg echt nergens op, vooral omdat mijn hardlooprondjes ontzettend lame-ass zijn.)

8) Mijn hardlooprondjes wat minder lame-ass maken.

9) Altijd om een stempel vragen als ik koffie neem op de UvA (ik ben vorig semester zeker zeven gratis cappuccino’s misgelopen).

10) Updates op mijn computer laten uitvoeren als de programma’s dat per se willen.

11) Niet meer ‘De slimste mens’ spelen in gezelschap.

12) Vaker leuke dingen doen. En dan bedoel ik niet per se naar New York vliegen of zo (oké, dat mag ook) maar wat vaker naar een museum (ik
heb een ernstig verwaarloosde museumjaarkaart). Of ergens naartoe fietsen. Of zo. (#levensgenieter)

Of: studeren onder het genot van een achterlijk duur kopje koffie ipv de goedkope op de UvA #deleven

13) Ook daadwerkelijk back-ups maken op de twee harde schijven dit ik bezit (ja! Ik heb mijn eerste verstopte harde schijf vorige week eindelijk teruggevonden!).

14) Minder vaak mijn vriend tegenspreken wanneer ik het eigenlijk wel met hem eens ben.

15) Stoppen met iedere avond onder mijn  bed kijken of daar ineens een lijk ligt.

33 Comments

Filed under leven

een zeer incompleet eindejaarslijstje (met foto’s!)

Eigenlijk mag ik helemaal geen blog schrijven. Ik ben namelijk bezig aan een eindejaarscleanse, of healing, of hoe je het ook wilt noemen. Deze cleanse/healing bestaat uit twee onderdelen: kerstkransjes eten en Harry Potter lezen. Goed, sociaal doen mag ook, oliebollen inslaan mag ook, uren achter elkaar De slimste mens spelen mag ook, maar dat is het wel zo’n beetje.

Ik probeer zo weinig mogelijk te doen in de hoop dat ik er aan het begin van het jaar weer een beetje zin in heb. ‘Er’ = dingen doen die moeite kosten. Op dit moment ben ik nog lang niet op dit punt. Maar goed, ik kan eindejaarslijstjes nooit weerstaan, dus ik ben toch maar achter mijn laptop gekropen. Dit resulteerde in een zeer incompleet jaaroverzicht, maar goed, zoveel boeit het jullie nou ook weer niet hè:

Tripjes naar het buitenland: Londen (om Nora te bezoeken), Parijs (dat moest gewoon), Rome (voor mijn ouders 25-jarig huwelijk), Ibiza (om te winnen met hartenjagen), Cornwall (om achterlijk veel tweedehands boeken te kopen), La Franqui (om boeken te lezen op het strand en ‘s avonds uit de tent te waaien).
Aantal keren hiervan dat ik doodziek in het bed van mijn gastvrouw lag: 1 keer, in Londen
Aantal keren dat ik met mijn koortskop medewerkers van Pret a manger heb beschuldigd mij te weinig geld te hebben teruggegeven: 1
Aantal keren dat ik mijn excuses hiervoor heb aangeboden: 1

Dit is echt mijn favoriete foto van de hele Ibiza-vakantie

Oké deze is ook aardig

Jullie raden nooit waar we hier waren

Aantal keren dat onverlaten probeerden onze gang te slopen: 1
Wat is er dit jaar allemaal van je gestolen door je eigen buren/ganggenoten, Lisa?:
Een wasmand (!!!), peper, zout, een theedoek en heel veel bestek
Aantal uren die ik heb besteed aan een nieuwe woning vinden:
Veel
Aantal nieuwe woningen: 0
Staat van woning zoeken: Tijdelijk opgegeven

Aantal stages: 1
Aantal teksten geschreven over trouwjurken, tuingereedschap, hypotheken, autowielen, navigatiesystemen, bloembollen, SEO, kerstdorpen e.d.: Ontelbaar
Favoriete teksten: Over kerstdorpen natuurlijk

Aantal keren dat iedereen leuk op de foto stond behalve ik: 678

Aantal keren dat iemand tegen me heeft gezegd dat ik dun haar heb terwijl ik niet eens heel erg dun haar heb: 39
Aantal keren dat iemand commentaar heeft geleverd op wat ik at: 75
Aantal keren dat diegene die dat zei zelf iets gezonders at: 0
Aantal keren dat mensen wel leuk en aardig deden: ontelbaar

 

@xcarpediiem en ik gingen voor de halloweenlook, maar toen zagen we er ineens uit als jaren ’80-rockers.

Een foto die is geplaatst door Lisa (@vijfkoffiegraag) op

Aantal gelezen boeken: Minstens 32 (ben vast wat vergeten)
Leukste boek: The Cuckoo’s Calling van Robert Galbraith (of nja J.K. Rowling dus)
Aantal keer gezegd dat ik Harry Potter wilde lezen: 43
Aantal keer dat ik daad bij woord heb gevoegd: 1
Bij welk deel ben ik inmiddels: 3

Ra ra ra, welk boek heb ik uit de kast getrokken

Een foto die is geplaatst door Lisa (@vijfkoffiegraag) op

Aantal concerten: 2 (schandalig weinig, maar de één was van Anna Calvi en de andere was van Wheatus, dus ze waren allebei fantastisch)
Lievelingsliedje van 2014: Dit natuurlijk (ook al komt het niet uit 2014)
Grootste muzikale verassing van 2014: Dat ik ooit zou stoppen met Taylor Swift haten omdat ze de meeste fantastische clip ooit maakte

Aantal bachelordiploma’s: 1 (Bachelor Nederlandse Taal en Cultuur)
Aantal gestarte masteropleidingen: 1 (Master Nederlandse Taal en Cultuur)
Aantal studententijdschriften waarvan in adjunct-hoofdredacteur ben geworden: 1 (volgend jaar kunnen het er wel drie zijn (grapje))

Wij hebben ons bachelordiploma en zijn HEEL BLIJ #100happydaysoflisal #vangisterenoooh #uva

Een foto die is geplaatst door Lisa (@vijfkoffiegraag) op

Aantal lovers: 1
Huidige stand van zaken: gelukzalig
Aantal foto’s van hem die ik op Facebook, Instagram of mijn blog heb mogen plaatsen om onze liefde te bewijzen: eentje, en wel deze:

Favoriete quote: Ik twijfel tussen “Mag dat?” en “Dat is toch niet te geleeeeeuven?” (Ja, ik kijk pas sinds dit jaar naar Rembo & Rembo)
Beste ontdekking van het jaar: Dat ik gewoon zelf mijn haar kan knippen en dat ik nu lekker NOOIT meer naar de kapper hoef
Aantal diepzinnige ontdekkingen over het leven, de dood e.d.: 2

Favoriete in 2014 gestarte blog: Die van Emma, Rosa en Maaike
Favoriete blogpost die ik zelf heb geschreven: Enge wijven, dode paarden: The Ring voor iedereen die hem niet durft te kijken. Toch wel een beetje een bloghoogtepunt dat ik nooit meer kan overtreffen, ben ik bang.

23 Comments

Filed under leven