Category Archives: rare wereld

pleidooi tegen het veganisme

Doe nou maar gewoon normaal, gezellig. Verpest de sfeer nou niet door te zeggen dat je geen ei wilt. Herinner ons er niet aan dat er mannetjeskuikens zijn gedood zodat jij dit ei kunt eten, dat de hen die dit ei heeft gelegd wordt gehouden in onnatuurlijke, pijnlijke en stressvolle omstandigheden. Hier moeten we niet bij stilstaan. Een ei hoort erbij. Neem er nou gewoon eentje, doe gezellig mee.

Maak het nou niet zo ingewikkeld. Ons leven is al zo moeilijk, als we nou ook nepgehakt moeten kopen in plaats van echt gehakt, of een groentecurry moeten bestellen in plaats van eentje met kip, dan is er al helemaal niets meer aan. Wij werken hard, we hebben récht op ons eigen stukje smaakvolle dierenleed. De buren mogen het toch ook gewoon?

Doe nou even niet zo vervelend. We willen niet herinnerd worden aan hoe dieren lijden en aan het feit dat wij hieraan bijdragen door dierlijke producten te kopen. Weet je wat jij bent? IRRITANT. We willen doen alsof de waarheid niet bestaat. We weten heus wel dat we dieren die een rotleven hebben gehad in onze monden stoppen, maar we zijn heel goed in vergeten. Op die momenten geloven we oprecht dat we dierenvrienden zijn.

Doe nou niet zo achterlijk. Vissen hebben helemaal geen gevoel, joh. Ook al is al lang bewezen dat ze wel degelijk pijn kunnen lijden. Ook al is het niet alleen de vis op ons  bord die sterft als je ‘m vangt, maar ook vele andere vissen en andere dieren die per ongeluk in netten verstrikt raken. Zoveel andere dat de zeeën in 2048 waarschijnlijk helemaal leeg zijn. Maar daar hebben we nu niets mee te maken hoor! Wij blijven lekker dooreten! Het is niet onze schuld!

Wees nou niet zo lastig. In China geven ze niets om dierenrechten, en daar wonen veel meer mensen dan hier, dus dan kun jij ook gewoon gezellig zielige varkens eten. Er zullen altijd wel dieren zijn met pijn, en dan kun jij er net zo goed je steentje aan bijdragen.

Doe nou niet zo radicaal. Geen roomboter en geen slagroom: wat is de volgende stap, Pim Fortuyn neerschieten of zo? Niet meedoen aan het consumeren van dierenleed is zó extremistisch. Wees maar gewoon medeplichtig, net zoals wij. Want da’s makkelijk. En lekker. En gezellig.

Foto komt van http://overfishingisnogood.weebly.com/the-impact-of-overfishing.html

28 Comments

Filed under rare wereld, vegashizzle

verwarrende tijden

Het begon toen ik een jaar of dertien was en de Donald Duck verruilde voor de Fancy. Ik kwam erachter wat het inhield om een tienermeisje te zijn (heel simpel, je hoefde je alleen maar bezig te houden met h0tties, make-up en lol maken met vriendinnen – dat had ik achteraf gezien zelf wel kunnen verzinnen). Maar ik leerde ook iets interessanters, namelijk: in de decembermaand draag je feestkleding.

Ieder jaar stonden weer minstens tien pagina’s vol korte fluwelen jurkjes, glanzende vestjes en verenoorbellen, terwijl verschillende modellen (m/v) elkaar lachend sloegen met glitterkussens (t.w.v. 59,95). Ze waren een beetje chique, een beetje casual, maar vooral heel feestelijk. Ik zag zoveel moois dat ik er helemaal in de war van raakte. Al die kledingstukken schreeuwden om feestjes, heel veel feestjes, zodat ik telkens kon shinen met een ander paillettentruitje. Alleen feest vieren met Kerstmis en Oud & Nieuw was niet genoeg: dan zouden er gewoon te veel kleren in de kast blijven hangen.

Niet alleen de Fancy deed dat, maar ook de Ellegirl en de Marie-Claire en al die andere bladen, en ieder najaar schrik ik weer wakker van het besef dat ik naar feestjes moet, heel veel feestjes, om al die kleren die ik moet kopen te kunnen dragen. Alleen mislukt dat altijd. Het grootste gedeelte van december is namelijk niet zo feestelijk. Goed, je hebt overal leuke lichtjes en mooi versierde winkels, maar geen feestjes, want iedereen is te druk met het maken van suprises, het inkopen van kerstcadeautjes, het uitrusten van alle waarmoetikdejaarwisseliningodsnaamvieren-stress en het halen van allerlei eindejaarsdeadlines. En als iemand eens een feestje geeft, kan ik zelf niet, omdat ik nog een of ander essay moet schrijven.

Zelfs al lees ik tegenwoordig nauwelijks kersttijdschriften (door een abonnement waarbij mijn moeder en ik oude tijdschriften ontvangen voor weinig geld zit ik qua magazines nog helemaal in nazomersfeer), het gevoel dat ik aankomende maand allemaal casual/chique/feestelijke feestjes moet aflopen blijft, zeker als ik tijdens het boodschappen doen langs de H&M kom:

Ik bedoel, KIJK DAT DAN! Voor zo’n outfit heb je toch een decemberfeestje nodig? Niet Kerstmis, want dit is echt te casual, maar je kunt hier ook moeilijk mee gaan werken. En je kunt hiermee ook niet wachten tot het maart is, want wie draagt nou zoiets in maart? (Oké, ik zou het doen.) Dit rokje is gewoon gemaakt voor zo’n feest, of misschien alleen maar om het verlangen ernaar aan te wakkeren, daar zie ik de mode-industrie best voor aan.

Ik zou jullie bijna willen smeken om mij uit te nodigen op al jullie decemberfeestjes, maar ik zou waarschijnlijk toch niet komen – iets met allemaal decemberdeadlines.

December is echt de meest verwarrende maand van het jaar.

23 Comments

Filed under kleding en zo, rare wereld

bedankt, donkere dagen

Het bestaan van wintertijd is het zoveelste bewijs dat kinderen veel beter af zijn dan volwassenen. Vroeger was dat ene uur extra tenminste nog een groot feest. Omdat je in een vast ritme leefde, voelde het bij het ingaan van de wintertijd ook echt alsof je een uur extra kreeg. Nu leven we allemaal zo onregelmatig dat we net zo goed drie extra uren zouden kunnen krijgen zonder dat iemand ook maar iets zou vermoeden.

Maar ik ben wel blij met de wintertijd, hoor. Voornamelijk omdat het nu een uur vroeger donker is. Ik kan me niet voorstellen dat er mensen zijn die aan winterdepressies lijden, ik heb eerder last van zomerdepressies. Donker is leuk, licht is overrated. Toegeven, ik word iets moeilijker wakker als de zon nog niet op is – maar aan de andere kant, mijn gordijnen zijn zo slecht dat ik ‘s zomers altijd veel te vroeg wakker word, dus wat zeur ik nou.

Maar goed, terug naar vroeger. Toen was dus echt alles beter. Niet alleen was je dolgelukkig met een extra uurtje, ook die andere najaarsdingen vóélde je echt, al was het maar omdat het op school alsmaar ging over kastanjes, lichtjes en het kerstverhaal. Lekker mindful zeg, zo’n kinderleven. Nu bestaat Sinterklaas niet meer (en blijkt er bovendien een racistisch tintje aan mijn jeugdherinneringen te zitten), ben ik nog stééds niet in het bos geweest terwijl de bomen al bijna kaal zijn en haten al mijn vrienden Kerstmis omdat ze dan naar hun schoonfamilie moeten, in plaats van dat ze gewoon lekker in hun pyjama kunnen gamen. Oh, en dat van dat een bepaald weer bij een bepaalde tijd van het jaar hoort, dat is inmiddels ook afgeschaft.

Nee, de enige manier waarop je echt weer kunt merken dat de donkere dagen zijn aangebroken, is doordat je wordt overspoeld met blogs over kaarsjes en met een dekentje op de bank zitten (even serieus, ik vind jullie hartstikke leuk, maar jullie hebben het fenomeen ‘dekentje’ voor altijd voor me verpest).

Een andere manier waaraan je kunt aflezen welk seizoen het is, is natuurlijk de vroeg invallende duisternis. Mijn houvast in deze barre tijden.

ochten donker wintertijd lichtjes

Ochtenduitzicht

 

18 Comments

Filed under rare wereld

een frans in frankrijk

Frankrijk is leuk, alleen jammer dat er Fransen wonen. Zeggen ze. Want inderdaad, als je langs de kant van de weg loopt met een tent op je rug, een rolkoffer achter je aan en nog wat tassen in je hand, zit je niet te wachten op een vrouw met een piepklein autootje die in een vreemd klinkend zuidelijk accent vraagt of je soms een lift naar de camping wilt.

En zeker, het is stomvervelend als je Franse buurman – waarom gaan ze toch ook altijd op vakantie in hun eigen land? Luie wezens! – je te pas en onpas zijn koffieapparaat te leen aanbiedt. En als hij, wanneer je op een winderige dag de omgeving buiten de camping verkent, de haringen van je tent nog wat steviger in de grond slaat. En je spulletjes die buiten de tent slingerden onder zijn windscherm bergt (dat je later ook nog eens mag houden).

En inderdaad, het is superirritant om aangezien te worden voor een Zweed, want we weten allemaal dat Zweden een verschrikkelijk land is met verschrikkelijke mensen. Of nog erger: als Fransen je meteen vragen of je soms Nederlands bent. Want je wilt ook niet bij die boerse, zeikerige Nederlanders horen. (Hoewel je toch wel blij bent dat niemand vraagt of je soms Duits bent.) Jammer dat ze je niet aanzien voor een echte Fransman/Française. Toch nog maar even werken aan die arrogante blik dan. Of misschien aan je Franse taalbeheersing, zodat je voortaan tenminste de menukaart kunt lezen en dus bijna iedere vorm van contact met die veel te vriendelijke ober kunt elimineren. Da’s beter voor de lieve vrede.

Frankrijk la franqui

En dan ook nog eens zo’n lelijk land bezitten, eikels

12 Comments

Filed under rare wereld

in mijn ideale wereld

  • Zouden Amsterdam en Rotterdam niet zo’n takke-eind uit elkaar liggen, zodat het niet zo’n onderneming werd om van de ene naar de andere plek te gaan (jullie hebben mijn toestemming om nu te zeggen: maar Lisa, ik reis iedere dag van Amsterdam naar Den Bosch/van Rotterdam naar Groningen/van New York naar New Orleans, en ik zeik ook niet)
  • Waren er niet zoveel mensen die op een chille plek in Amsterdam wilden wonen, zodat een woning in Amsterdam vinden niet zo’n drama zou zijn
  • Groeide vlees gewoon aan de bomen en mochten kalveren lekker bij hun moeder blijven
  • Gingen boze mensen iets constructiefs doen met hun woede, zoals een gedicht schrijven of hun huis schilderen, in plaats van andere mensen af te knallen
  • Waren er sowieso geen redenen om anderen (of jezelf) af te knallen
  • Was het internet minder verslavend
  • Zou niet iedereen de behoefte voelen om al hun vrienden/volgers op elk mogelijk kanaal te vertellen dat WhatsApp er even uit ligt/een beroemd persoon dood is/het weer weekend is
  • Hoefde je je telefoon nooit op te laden (en bestond er niet zoiets als krasjes op je scherm)
  • Kwamen muggen niet op licht af
  • Bestond er niet zoiets belachelijks als lid moeten worden van een of andere stomme concertzaal om naar een concert in die zaal te mogen
  • Was chocolade gezond (en begin nou niet over raw chocolate of dat één blokje pure chocolade best goed voor je is, ik heb het over dat je kilo’s brownies en repen witte chocolade weg mag werken en dat je dan sterke botten en glanzend haar krijgt oid)
  • Was The Ark nog gewoon lekker bij bij elkaar en kwamen ze vet vaak naar Nederland
  • Lagen de banen voor het oprapen (maar alleen voor leuke mensen, de stomme mensen moeten wel zoeken. Eventjes dan. Zij mogen uiteindelijk ook wel iets leuks vinden, zo ben ik dan ook wel weer).
  • Deed de afwas zichzelf
  • Ging er een hele snelle trein tussen Amsterdam en Parijs (oh wacht, dat is al zo)

27 Comments

Filed under rare wereld