Category Archives: internet

disneydenken

Op zich ben ik niet meer zo bijzonder geïnteresseerd in Disney. Ik vind het nog steeds wel leuk hoor, een beetje nostalgisch praten over mijn lievelingsfilms van vroeger, en oké, ik ben vorig jaar nog in Disneyland Parijs geweest en het liefst zou ik morgen weer gaan, maar ik zou mezelf niet hardcore Disneyfan noemen (wel hardcore Disneylandfan, trouwens).

Desalniettemin is Feminist Disney nog steeds één van mijn favoriete blogs (voor bijzonder oplettende lezers: ja, ik heb hier in een duister ver verleden al eens over geschreven). Ongeveer twee jaar geleden raakte ik behoorlijk geïnteresseerd in dat hele social justice-gedoe. Voor de leken: discussies over de al dan niet imaginaire onderdrukking van vrouwen, iedereen die niet blank is, mensen met een afwijkende seksuele identiteit, afwijkende lichaamsvormen ennn vast nog een paar die ik vast wel even vergeet. Vroeger had ik daar superveel meningen over en probeerde ik iedereen te overtuigen, maar inmiddels geloof ik dat ik het allemaal niet meer zo weet.

Feminist Disney weet het wél allemaal (vaak) en legt (sterk) uit hoe dit soort onderdrukkingen tot uiting komen in Disneyfilms en in andere populaire cultuur. Nu zijn er nog wel meer mensen die dat kunnen, maar dit is echt mijn favoriete blog omdat ze a) gewoon SUPERGOED is in dingen benoemen/uitleggen en b) Disney een handig handvat is omdat het een weergave van de westerse cultuur is. Oh, en niet te vergeten een multi million dollar business met nogal wat invloed op kinderen.

Ik ben het niet eens met alles wat zij schrijft – sommige van haar punten vind ik wat ver gezocht, of sommige politiek correcte oplossingen voor problematische vertoningen kun je ook op een andere manier weer politiek incorrect vinden – maar het is wel een website die je flink aan het denken zet. Over waarom vrouwelijke protagonisten bijna nooit vriendinnen hebben. Over of het erg is dat Quasimodo de enige hoofdpersoon is die ‘het meisje’ naar een ander ziet gaan. Minder leuk voor mensen die al na een week gek werden van een bepaalde discussie die vooral rondom sinterklaastijd veel media-aandacht krijgt, maar ontzettend interessant voor wanneer je wel geïnteresseerd bent in wat voor effect representaties in populaire cultuur hebben op het echte leven.

Leave a Comment

Filed under internet

acte de présence

Vandaag had eigenlijk één van mijn vele half afgeschreven blogposts online moeten komen, maar ik vond het tijd voor een huishoudelijke interventie. Een tijdje terug schreef ik dat ik een ‘faalblogger’ was, en dat ben ik nog steeds. Niet alleen omdat ik berichten zoals deze online durf te gooien, maar ook omdat ik in vrij korte tijd van ‘om de dag bloggen’ naar ‘bijna nooit bloggen’ ben gegaan.

Het is niet dat ik niets meer te vertellen heb nu ik in Nederland woon; ik heb gewoon geen zin meer om achter de computer te zitten. In Parijs was bloggen zo’n beetje het enige dat ik met mijn laptop deed, voor studeren gebruikte ik papier en werken deed ik niet. Hier studeer en werk ik voornamelijk online. Daarna heb ik het ook wel weer gehad met schermpjes.

En dan nog iets: ik heb het dus best wel druk. Ik snap niet dat er mensen zijn die en studeren en werken en sporten en bloggen en socializen en dan nog een of andere stomme hobby hebben waarvan ze foto’s plaatsen op Instagram, zoals moodboards maken of als vrijwilliger werken bij een geitenboerderij. Ik geloof nooit dat iemand echt tijd heeft voor al die dingen – ik denk altijd maar dat diegene een studie van niets doet en geen vrienden heeft. Maar misschien ben ik gewoon slecht in tijdmanagement en heeft iedereen behalve ik het helemaal voor elkaar.

Ondertussen doe ik dus van alles, behalve bloggen. Ik ben aan het trainen voor de 10 km bij de Ladiesrun (daarover later meer). Ik zie scheurtjes ontstaan in mijn rotsvaste feministische overtuigingen (daarover later meer). Ik heb al jullie muzieksuggesties uitgeprobeerd – sommige bevielen me erg goed. Helaas ben ik ook per ongeluk fan geworden van Indochine, waar ik me erg voor schaam omdat ik Indochine niet cool genoeg vind.

Oh, en ik heb een  Instagramaccount aangemaakt. Heb heel lang getwijfeld of dit nou wel verstandig was, want ben als de dood dat ik dadelijk óf alle leuke momenten zou verpesten door het per se vast te willen leggen, óf het het zou lijken alsof ik geen leuk leven heb. Uiteindelijk heb ik bedacht dat ik mijn account ook gewoon kan verwijderen als blijkt dat ik het niet kan handelen. (“Jezus Lisa, neem het toch niet zo serieus” ik weet zeker dat jullie het deep down ook allemaal doen)

Maar goed, ik wilde in deze blog eigenlijk een punt maken,  en dat was: ik zal voortaan weer twee à drie keer per week iets online zetten.
Dit denk ik al vier weken lang, maar goed, als ik het alleen tegen mezelf zeg, gebeurt er kennelijk niet zoveel. Bij dezen: als ik het niet doe, mogen jullie propjes naar me gooien.

17 Comments

Filed under huishoudelijke mededelingen, internet, tijdmanagement

een (niet al te definitieve) oplossing voor uitstelgedrag

Ik heb al eens eerder video’s geplaatst van het enige youtubekanaal waarop ik ook echt naar de filmpjes kijk (verder luister ik alleen liedjes, ouderwets dat ik ben. En oké, ik kijk ook wel eens naar Here Comes Honey Boo Boo maar dat is echt zeer zeer zelden ik zweer het).

Je zou denken dat het dan niet nodig is om er nóg een blogpost aan te wijden, maar dat is het wel. Want jullie zijn die filmpjes inmiddels alweer vergeten, en ik heb er eentje gevonden die goed is voor de nationale volksgezondheid:

Het goede van dit liedje is dat het heel erg kut is, waardoor ik helemaal geen zin heb om het te luisteren, en dan ook meteen nerveus word en iets nuttigs ga doen. Echt. Daarom had ik het een tijdje opgenomen in mijn dagelijkse studieroutine: zodra ik achter de computer ging zitten en geen zin had op naar Blackboard te surfen, zette ik gewoon dit nummer op, en dan was ik in mum van tijd aan het werk.

En omdat ik weet dat mijn lieve bloglezers ook stuk voor stuk uitstellers zijn dacht ik: hee, laat ik het even delen. Zet het bij je favorieten (of maak er je startpagina van) en je productiviteit wordt sky high. Tot je, net zoals ik nu, het kijken van het filmpje uit begint te stellen.

12 Comments

Filed under de ongemakken des levens, internet

mijn immer onderdrukte behoefte aan musicals

Okee EIGENLIJK was ik dus bezig met een andere post, maar toen vond ik ineens iets. Een YouTube-kanaal, om precies te zijn. Dit gebeurt niet zo vaak: ik hou niet zo van filmpje kijken op internet, als er een muis in de buurt is wil ik altijd klikken dan als je zo’n video kijkt moet je weer zo wachten tot-ie voorbij is. Enfin. Ik kwam dus toevallig bij dit filmpje terecht:

En dit is goud jongens, PUUR goud. Ik snapte dat hipsterdisneyprinsessending nooit helemaal, maar bij het horen van deze tekst valt alles op zijn plaats. En dan die zang; meer dan prinseswaardig.

Het enige minpuntje aan deze perfectie is dat het maar een paar minuten duurt. Het verdriet dat dit veroorzaakt kan gestild worden met het bekijken van de andere minimusicals van de makers van dit filmpje. Deze video’s behandelen minstens even interessante onderwerpen als prinsessen met brillen, zoals Het Internet:

En 50 Shades of Grey:

God, wat word ik hier zo blij van. Nu vraag ik me wel af waarom dat precies zo is: zijn deze filmpjes nu zó ingenieus, of is het gewoon zo dat mijn immer onderdrukte honger naar musicals eventjes gestild wordt? (Op een manier die redelijk salonfähig is, oftewel: sooo 2012). Idk, maar ik weet wel dat die andere post niet af gaat komen voordat ik alle musicals op dit kanaal heb bekeken. Doei!

28 Comments

Filed under internet, muziek

een hele fijne maandag gewenst


Herinneren jullie je de nadagen van Hyves nog? Toen het eigenlijk al niet meer leuk was, omdat werkelijk íedere oudtante of buurvrouw je als vriend toevoegde en zo toegang verkreeg tot de intiemere delen van je leven, zoals je stoere spiegelfoto’s en de krabbels van je crush? En dat de profielen van deze buurvrouwen en oudtantes op hun beurt weer volgekrabbeld waren met wanstaltige, al dan niet bewegende en glitterende plaatjes met teksten als ‘fyne dag liefs mij’? Op een gegeven moment stond Hyves er zo vol mee dat het Een Ding werd, en zelfs zo’n groot Ding dat de als tegenreactie opgerichte anti-pagina óók weer Een Ding was.

Nu iedereen, inclusief de buurvrouwen, is overgestapt op Facebook, zie je dit fenomeen niet meer zo veel. Ik heb geen idee waarom niet – je gaat me niet vertellen dat het ‘uit’ is om elkaar glitterplaatjes te sturen?
Gelukkig heb ik de laatste tijd toch weer een paar mensen ge-add die deze traditie wel in ere houden. Ja, gelukkig zei ik – want stiekem word ik daar hartstikke blij van. Hóe fijn is het om ‘s ochtends in bed of aan het ontbijt een beetje suffig door je timeline te scrollen en dan een sereen natuurplaatje aan te treffen met daarop de tekst: ‘een prettige dag gewenst lieve vrienden, maak er iets moois van’?

Misschien ben ik te makkelijk te motiveren, misschien ben ik zielig sentimenteel of misschien heb ik gewoon een enorme wansmaak; punt is dat ik dan ook echt zin krijg om iets moois van mijn dag te maken. Hoe lelijk het plaatje dan ook gephotoshopt is.

Ik hoop dat jullie iets van mijn levenslust kunnen leren.
Een inspirerende week gewenst!

Alle plaatjes uit deze post komen van www.krabbelplaatjes.nl

 

24 Comments

Filed under internet